karakizin guncesi

bensiz oralarda biseyler donuyor

2012-01-25T18:15:00.000+01:00

son zamanlarda kendimi bikac gun okula gitmemis ve sonra herseyi degismis bulan cocuklar gibi hissediyorum, ya da kursa, dershaneye gitmeyen ve orada kurulan arkadasliklarin disinda kalmis cocuklar gibi. bunlari bu kadar kolay hissetmemin nedeni tabi birebir yasamis olmam ama o konuya hic girmeyecegim bile simdi.

simdi konu ise su super akilli telefonlar ve onlarin marifetleri. artik kendimi buralarda iyice yalniz hissetmeye basladim, yorum yazmalarin, blog okumalarin hic populerligi kalmadi gibi. iki senedir almamak icin deli gibi inat ettigim su telefonlar yuzunden bu kadar da kendimi bihaber hissedecegimi hic dusunmezdim.

yok insanlar da hakli, su instagram guzel sey iste, kiskanmanin anlami yok, sak sak fotograf cekip oralarda yayinlayip yorum almak, anlik iletisim kurmak, kesinlikle cok kolay. sonra twitter da oyle, hesabim var diyelim ama surekli onlari kontrol edemedikten sonra kayboluyorsun gozlerden, illa ki yemek yerken, yolda, izde biseyler yazman gerekiyor. yok, diyorum ya kiskaniyorum aslinda bensiz bu kadar da eglenilir mi diye, ondan bu cekememezligim.

ama biliyorum iste ben kendimi, onun icin, cocugun 'gel sana iphone alalim' teklifine, 'bana bunu yapma, ben deli, bagimli olurum' diye hayir diyorum. aslinda sirf bu kadar inatla ve iradeyle hayir dedigim icin bi ipad alabilir, bence ;)

l'atroce monsieur terroce

2012-01-25T15:01:00.002+01:00

bugunlerde keyfim yerinde ya su fransizcaya iyice agirlik vereyim dedim. ustune biraz dusunce, 'iyice ogrenirim yaa, ne var ki' psikolojisinden aninda cikip kurabildigim gunluk cumlelerde biel panikleyip 'ne cok sey var ogrenecek, off' psikolojisine aninda girebiliyormusum megerse.

ama ne yapacan iste, disini sikip cocuk kitaplarina devam edecen. bu arada da fransizlarin cocuk yetistirme tarzlarini da incelemis olacaksin, icindeki ne gorurse karsilastirma sevdasinda olan sosyologu da doyurmus olursun boylece.

aralik 2010, venedik

cok gezesim geldi bugun, ondan eski fotograflar cikti meydana.

please let me be proud of myself*

2012-01-23T16:26:00.001+01:00

guzel bi pazartesi.
hava guzel olmasa da olur.
ben kac zaman sonra dolabin ucra koselerinden cikardigim cicili bicili biseyler giydim.
koyu renk oje surdum.
ustune de gozleri kalemledim.
bi suru hevesim var, enerjim var, umudum var.

hatta bi de hocaya belki de bir daha diyemeyecegim lafimi da dedim.*

bi biraz basim agriyor ama onu da simdi kitap okuyarak bitiririm. ben.
bugunu yasamak guzel seymis arkadas.

nisan 2011, yollar

buyuk bocek oldum artik

2012-01-20T14:09:00.002+01:00

bes gundur kendimi bocek gibi hissetmiyorum, ya da kucuk bi bocek diyim. su son uc yil icinde ne cok ufacik bi bocek oldum, kac defa yazdim, bazen de ot hatta yabani ot oldum.

simdi buyudum, hissettim ya buyudugumu artik gam yemem, ogreniyor iste insan. ya da keske biseyler ogrense yasadiklarindan. ogrenebilse.

gecen sene reims'ten aldigimiz sampanya bile dolap kosesinden cikti. patlamasa da ailece gururluyduk.

reims, 1 mayis 2011

yillar

2012-01-18T17:25:00.001+01:00

bazen gazetelerin ya da orada burada okudugum makalelerin basliklarinda 30 sene oncesi ile baslayan bi cumle gorunce hissettigim sey ile yazinin devaminda 1980'leri okuyunca hissettigim sey bambaska. tokat gibi bisey.

30 sene oncesi 1980'ler olmamali bence. nasil ki 1990'larda dogan insanlarin varligina sasiriyorsam ve 2000 dogumlularin varligina inanmiyorsam gibi. olmamali boyle seyler.

bu zaman kavramindaki kargasanin kaybolmasi, bi ihtimal biz de cogalirsak olur gibi geliyor, gorecez bakacaz.

ben cift sayi yillarla anlasamam diyordum ama bu yil sanki, kendini gostermek icin debelenen bi yil. sevdim coktan merak etme ;)

guzel gunler gorecegiz cocuklar, galiba

2012-01-18T14:17:00.004+01:00

gecen gun bi ruya gormustum, cocuga da anlatinca o da cok sevdi. ertesi gun ise bi umut, tunelin sonu, ya da onun gibi bisey. unutmam gibi geliyor da ondan yazmiyorum buraya.

listeler yapip hani olur da biseyleri basarir ve biseylere hak kazanirim ama o vicdan azabi yuzunden hic bisey alamam diye, listelerden bile vazgecmistim. onun icin belki de okudugum kitaplar, yaptigim isler savruldu savruldu gozumde, iyice kiymetsizlesti hersey.

neyse iste, simdi yine, basliyorum.

nisan 2011, utrecht

tesekkur ederim

2012-01-17T17:25:00.001+01:00

allah'im.
utandim, dusunduklerimden hissettiklerimden.
bir baslangic daha belki de.
ders alarak baslanmasi gereken bi baslangic.
hem yeterince sukredememis hem de yeterince ders alamamis telasi var icimde, pirpir eden kalbimle birlikte.

1 mayis 2011, fransa yollar

tanidim diyordum ya

2012-01-10T10:30:00.000+01:00

onu biraz daha aciklamak gerek. cunku burasiyla orasi oyle iki farkli dunya ki benim icin ve ufacik, hicbir esya icin onbes dakikadan fazla zaman ayirmadigim evim icin.

acayip bi dunya var bu evlilik, evcilik isinde. hersey yeni olmali. hersey magazalarda o sirada ne modaysa o olmali. bunu istemeyen cocuklar bile bi sure sonra o girdabin icine girivermis oluyorlar. asil insanin hayatinda buyuk degisiklikler yaratan, ayni ergenlik icin travmalara sebep olma gibi, komsular, teyzeler var. bu islere girilince aile, siz nasil isterseniz cumlesini ezberliyor ama ya o agzi buzulmeyen teyzeler.

ben de bu sefer, hani bakkal yerine artik insan alisveris merkezlerine gidiyor ya, iste her bakkal seferimde oyle bi bakindim, donunce ne yapacam ne edecem diye. allahim, hersey cok ama cok pahali. ne gereksiz, bi de oyle biseye de benzemiyorlar ki, yaldizlamislar, allamislar, pullamislar. insanlar nasil veriyor onca parayi anlamis degilim, ve inanin ki hic bi yemek takimini ya da catal bicak takimini da begenmedim.

iste gide gele, iyice yerlesti hersey. cogu tabak, bardak ikili, uclu olsun, sekil sekil, cicek cicek. begendigim basma kumastan perdem olsun, koltuklarim kesinlikle takim olmasin, nevresimlerim ise kanavice isli kenarlarina dantel sarilmis patiskalar olsun, bi de yatak etegi de koydum mu, keyfime diyecek yok zaten. az esya bol kitap.onca depdebeye, onca gozune sokulan reklamlara, once ozendirme, mana bulma cabalarina ragmen, bunu basarmali. zaten daha gozunu 5 sikli sorulardan acamamisken sana meslek sectirdikleri yetmiyormus gibi, bari bunda kendi istegine, zevkine gore karar ver.

inan ki hic bi seye ihtiyacin yok aslinda insanin.

7-8 hasanpasa firini

bugunu yasa!

2012-01-09T09:53:00.003+01:00

bebek mantar

2012-01-08T23:35:00.000+01:00

supangle oldu bitti bile.

parmaklar tencereyi temizlerken,
- uzun zamandan beri boyle guzel bi seyin tenceresine dalmamistim.
- ben daldim galiba yaa.
- hangisiymis?!
- tavuk.

bi de karatay

2012-01-06T14:57:00.001+01:00

cocugun, kalp hastaliklari riski var ne yazik ki. hatta, bikac ay once bi bas donme olayi vardi da, biz bunu kolestrole yormustuk ya, yora yora degil ama soy agacina bile bakinca pek bi olasi gorunuyor. kilo verme konusunda da anlasmistik zaten, ustune kolestrol ilaclariyla ilgili tartismalar, onun ustune tesadufen karatay'in kitabini okumak derken iyice bi saglikli yasama yonelmistik.

bu arada az bucuk bilimsel arastirma tecrubeme dayanarak diyorum ki o ilaclar pek bi ise yaramiyor, ailede ortaya cikan hastaliklarla ilgili sadece google'a sormayip kendi alanimiz icin nasil makale aratiyorsak oyle arastirma yaptigimiz icin diyorum. bi de semra'nin da pfizer'de calismasi, oradaki ortami anlatmasi da ekleniyor.

bi de cocugun annesi de ameliyat oldu, olduktan sonra da, butun sulaleyi, bunda da vardi, onda da vardi diye saydi ya, iyice alarm vermeye basladi cocuk. bir de surekli erteledigimiz somut bi sikintimiz olunca, tek yapmamiz gereken sey simdilik dikkat etmek, sonra kontrollere baslamak.

geldigimizden beri karbonhidrati azaltip proteini arttirarak yemek yemege calisiyoruz, salatalarda bol zeytinyagi kullanip soganlari suyla kavuruyoruz ama ne yazik ki benim aklim hep yemek bloglarinda, tatlilarda. dunku depresyon sebebi de megerse buymus. sonunda Kutunun tortellini terapisini yaptim da kendime geldim. ama supangle yapmaktan iyidir, butun tencereyi yeme riski var ne de olsa. supangle demisken, size harika bi supangle tarifi vereyim, burada, benim yerime de yiyin.

yazin, semra ile yaptigimiz yalanci mevlutlerden.

fotograf gozumun donmuslugunun kanitidir sadece.

okan bayulgen

2012-01-05T21:59:00.002+01:00

tv8e gecmesi -cunku o guzel filmler yayinlayan bi kanal benim gozumde- ve haftada bes gun, ozellikle de muhabbet ve muhallebi krali yuzunden, izler olduk bu adami.

aslinda adam icin, icimde hic bi olumlu olumsuz fikir yok-tu. ilk iki ay birbirimizi tanima asamasiydi resmen. notr. onu dinlemiyorduk da konuklari dinliyorduk sadece, o sadece araciydi, hem de her ne kadar haftasonu kahvaltilari ve aksam yemekleriyle izlenecek super programlar hazirliyor olsa da, hic takmiyorduk onu.

sonra yavas yavas biseyler oldu iste, begendigimiz konuklari tutar oldu, sinir oldugumuz durumlara careler buldu, bazen de kendi konuklarindan cok daha mantikli seyler soyler oldu, programlarini degil de adami ozler olduk.

ama acikcasi, hala, diskokrali en son secenegimiz izlemek icin, sonra medyakrali ama o yine fena degil. tahminimce eski programlarini, sadece tek gece oldugu zamanlardaki, isimlerini bilmiyorum ama insanlar arayip dunya kadar biseyler soyluyor, sanki ben seni cok onceden kesfetmistim der gibi, yine olsa yine izlemem.

adam zamaninda emek verdigi degerler icin meyvelerini topluyor ya simdi, oyle acik ki bu, bunun icin bile sirf saygi duyabilirim, dedesi de basucu kitabimin tercumaniymis. ne mutlu ona.

evimdeki ilk saatli maarif takvimi,

cocugun babasinin hediyesi,

guzel menuler oluyor icinde hakkaten

ve cocuk isimleri de fena degil ;)

ask mutfagindan yalnizlik tarifleri

2012-01-05T13:00:00.000+01:00

kasim'da bayram icin gittigimizde turkiye'ye, kitap fuari da basladi baslayacakti. planlamamistik ama onunden gecerken bi ugramak kesinlikle iyi bi fikirmis. -ben o siralar, pek bi feciydim, simdiki halime sukretmek gerek.

baslik, yekta kopan'in oyku kitabi. yekta kopan'la birlikte henuz oykulerini okumadigim bikac yazarin daha kitabini almistim fuardan. ilk sansimi ona vereyim istedim, o bi SES ne de olsa. tabi bi de bikac ntv programina rastlayinca, icim isinmisti.

oykulere gelecek olursam belki bi kere daha yekta kopan oykuleri denerim ama simdilik bi hayraniyim, yandim oldum bittim, onunla tanismam gerek, konusmam gerek diyemiyorum. oykuleri, illa ki sonunda bi "son" ihtiyaci hissedilmis gibi yazilmis, iclerinden bazilari var ki guzel dusunulmus, guzel kurgulanmis, okuyucuyu sasirtiyor ama bunlara gerek olmamali bence. kendiliginden akmali, dur bunu, bundan once soyleyim, bunu soyleyerek cok acik verdim, sonunu rahatca tahmin edecekler gibi degil. bana oyle geldi iste. siz de bi okuyun, ama en son cikarttigi kitabi okuyun bence. degisiklik olsun.

belki de hayatimda ilk kez, bi yazar/sanatci pesinden kosma istegi geldi icime, keske sait faik ya da sabahattin ali yasasaydi, kapilarinda kamp kurardim, onlarin izlerini surerdim dedim, yekta kopan'dan sonra.

simdiki tek istegim ise ulasma ihtimalimin oldugu, yani ayni havayi soludugum, bi yazara tutulmak.

besiktas balik pazari,

butun baliklarin kiymetini bilin!!

gittim, yasadim, tanidim, geldim

2012-01-02T21:23:00.001+01:00

bi ay olmus ya hani, olur da merak edersem bu ara neler oldu diye, aslinda uc cumlecik. bi hafta neredeyse hergun kendimi eve zor atip hasta, halsiz yattim, aniden turkiye'ye gittik. uc hafta. hic bu kadar uzun zaman gecirmemistik. sonra geldik, 4 gun once ve ben biraktigim halsizligi, kendimden gecmis bicimde yatmalarima geri dondum.

simdi ben iyiyim, cocugun annesi iyi, benim annem iyi, cocuk cok sukur iyi.

her zamanki dileklerimiz aslinda ama iste bi baslangic gormeyiverelim hemen dileklerimizi daha yuksek sesle soyleriz ya, iste ben de diyorum ki, ne olur kabul olsun hepimizin dilekleri. ne olur ac, usumus kimse olmasin, ne olur haksizliklar olmasin, ne olur herkesin yasama hakki olsun, esit olsun!

ben de degisiyorum iste, hele de her turkiye donusunden sonra daha da iyi goruyorum bunu, yazacam onlari da sirasini bi bulayim yazacam hepsini.

lozan biraktigimiz gibiymis.

o bir sey degil

2011-12-02T09:13:00.001+01:00

bu olay olmadan once bambaska seyler olmustu ve biz onlara alismaya calisiyorduk, hem de oyle baska biseydi ki.

cocuk benden 3 ay sonra baslamasina ragmen, 6 ay daha buralarda olabilirim dedi. 3+6 etti 9. dokuz ay ben. istedigim gibi, doktora olmadan, tez olmadan, hicbi sey yapmadan yasamak! insan akli bu durur mu, durmadi iste benimki de.

onun icin iste, kendimi daha da bi kaybetmem, hayatimin sadece sirt cantasi ve kot pantolondan ibaret olmadigi gercegiyle sarsilmam. hic bu kadar yakin olmamistim. yirmi yedi sene boyunca ogrendigim seyleri, baska birilerine aktarma ihtimalimin oldugu kesfetmem, onunla birlikte de biseyler ogrenebilirim ihtimalini bulmam.

onun icin iste, hayatta sadece basararak mutlu olunmazmis diye kesiflere cikmam.

yine kendimi zor aliyorum hayallerden, zor kopariyorum kendimi bi yil sonraki halimden.

halbuki, tek yapmam gereken sey, yoluma devam etmek. eger, arada yapamazsam, bileyim ki sebebi, bu fikre simdiye dek hic bu kadar yakin olmamis olmamdir.

30 mayis 2011, fransa yollar

olmadi bu sefer

2011-12-01T16:01:00.001+01:00

hos, benim bu hayattaki denemelerimin hangisi bi seferde oldu ki.

-ikinci sinifin ilk gunu ogretmen, anneme, kizinizi birinci sinifa yazdirin, daha iyi olur demis. allah'tan dorde kadar takdir-tesekkur vermiyorlardi.
-bizim zamanimizda (!) ilkokuldan sonraydi ya, anadolu lisesi sinavlari, ben kazanamamistim da iki hafta sonra okula ek sinif acildi diye okulun en mimli sinifina gitmistim.
-bir kere bile odev yaptigimi hatirlamam zaten, dersi de derste pek dinlemezdim, ondan ingilizce fen bilgisine "iki" gelmisti ama lisedeki fizik hocasi nasil da benimle gurur duyardi.
-universite hazirlik desen, ikinciye okumamak icin olan son sinav hakkimda torpil guldu yuzume. derslere girene kadar odum kopuyordu, bi terslik olacak diye.
-ve son(?) iki donem alinan organic'lerin ikisini de cc (gecme notudur kendisi) getirdiydim ama organic hocasinin lab.inda calismaya basladiktan sonra nasil da iyi biseyler yaparak, buraya geldim.

ve iste buradayim. buradayim ama ne yazik ki iste yine bi olayli gecis yasiyorum. dort senelik doktoranin uc senesi. bosa gitti be. tekrar baslamam ise kolay degil iste, ne yapayim. dusun, istanbul'a gitmeden cikmisti bu durum, ondandi kacar gibi gitmek. ve, ne yazik ki, hala. baslamam gerek ama icimi sogutamiyorum sanki, kirginim en cok da. kendimde de hata buluyorum ama en cok onda!
inanmadigin, istmedigin biseyleri yapmak ne de zormus meger.

megerse hayat...

2011-11-30T15:34:00.001+01:00

yirmisekiz oldum diyorum, inanmiyorlar, sasiriyorlar. sonra aramizdaki iki-uc yas fark ortaya cikiyor. onlar oyle davraninca icimde olmayan, simdiye kadar hic hissetmedigim seyleri hisseder oluyorum. bilmiyorum ki tam olarak ne, buyudum mu, yaslandim mi, sirtindaki cantayi birak, asker botlarini, kot pantolanlari birak, toplama saclarini, oje sur, kuafore git... sanki zorla.

benim de var aklimda biseyler, sen hissedirmeden, ima etmeden.

gelgitler yasiyorum sikca, biseyler yerlesiyor iste hayatima, aklima, kalbime. zor oluyor ama yerlesiyor iste.

aralik 2010, verona

cocuk

2011-11-27T21:04:00.000+01:00

-yaa, artik ben cocuk istiyorum.
-e ben varim ya.
-iyi de, sen hic buyumuyorsun ki.

cannes, eylul 2011

fotograf cok iyi degil ama benim arkamdaki palmiyeler de var ya, koymadan edemiyorum

olsa da yesek

2011-11-24T16:29:00.001+01:00

bu aralar, meyve cilginligi basladi. inanilacak gibi degil ama meyveden olusan aksam yemekleri yuzunden, yaptimigiz yemekleri kimse yemek istemiyor. ragbet sifir. bu gidisle iki tencere yemekle bi haftayi cikaracaz ki ogle yemekleri de dahil.

ama arada tatli krizleri oyle bir esiyor ki, gozumu karartip mutfaga giresim geliyor ya evde musterim kalmadi. bi sure daha yemek bloglarina bakip ic gecirmekten baska care yok. bi secenek daha var ki, iki ogrenciyi evlat edinme. ne de olsa alistilar, yapip yapip tasirim ben onlara.

yazdan kalma, semra suslemeleriyle

fotograf

2011-11-23T14:05:00.001+01:00

bu fotografi cok seviyorum biliyor musun. hic degismeyen sen ve ben varim diye. seni, beni oyle iyi anlatiyor diye. senin beni kavramani ama hep baska yerlerde olan gozlerini, aklini seviyorum. benim en iyi arkadasimsin diyen omzundaki elimi, kurallari seven durusumu. sen ve ben iste boyleyiz.

onuncu yasimiz bu birlikte gecirecegimiz. 28 de sevsin bizi.

mektup

2011-11-22T15:22:00.001+01:00

hic yuzyuze konusmadigin birinden mektup gelince sevinirsin, sanki evindeymissin gibi seninle konusunca da sevinirsin ama o mektup "kendine oralarda cok iyi bak, kalin giyin, meyve caylarini bol bol ic, vitamin almayi da unutma..." deyince aglarsin.

kar daha gelmedi buralara ama sanki disarda kar varmis da ben evimde battaniye icindeymisim gibi hissediverdim.

epfl, 2010

360 derece

2011-11-22T09:45:00.000+01:00

dünyanın nüfusu ikiye bölünüyor
yarısı sen oluyorsun, yarısı ben.
sonra ikimiz bir bütün oluyoruz.
kimseye sezdirmeden.
ö.a.

30dan once

2011-11-21T08:26:00.000+01:00

cocuk uc gunluk 'abi'. abi oldu diye de hemencecik hastaliklarini cikartti ortaya. bas donmesinin sebebini biz buluverdik, kolestrolu var bu abicigin diye. bi on kilo fazlasiyla hem de. sebebini anlayiverince bi rahatladik ki sorma. kollari sivadik, sadece iste artik kendi yastigini isteme yuzsuzlugunu gosteren gobekten ayrilmak zor olacak. ama olacak. otuza gelmeden ne kolestroluymus bu boyle, daha yapacak cok is var, abicik!

yirmiyedi bitiyor ya simdi, bi de hasar tespiti yapalim. sacimda tek tel beyaz gordum, o da bugun, kesiverdik hemen, goz etrafinda da benim makyajimi duzenli temizleyip temizlememle ilgili bi kirisiklik arada yokluyor, kilo olarak da fena gitmiyorum, varisler uc dort bolgede hafif mavilik seklinde mevcutlar, sanki bi tek geceleri gozume carpan sey boynumdaki derinin yumus yumus olup da arada da sarkiyormus gibi yapmasi. bunun disinda bi de su stres kontoluyle ilgili bilinclenmeye basladim ya yaslanmam ben.

grandvaux, ekim 2011

gecmis gecmiste kalmali

2011-11-18T15:25:00.001+01:00

tamam, ama son noktalari koymak gerek gercekten geride kalmasi icin, onemsiz-onemli olmasi zaten sorun degil, sorun farkli gozlerle gorebilmeyi becermekte sanki.

ne kadar da uzun zaman olmus, hayatimda sadece 'basarmak'la mutlu olacagima kendime kabullendirmem.

kac kere dinledigim steve jobs hayati bile bi kulagimdan girmis digerinden cikmis, megerse hic anlamamisim, takmamisim bile. ama biraktim arkadas, ne yaparsam yapayim, istedigim ve sevdigim icin yapayim, inan ki yeter bana. inan ki. basarmak kime gore, neye gore, hem.

lutry, agustos 2011

yani yurekte

2011-11-18T11:52:00.001+01:00

turkiye'ye gidince yasam, yasamak ne kadar da dolu dolu iyisiyle kotusuyle.

mesela 100km'lik yolu 4 saatte alabiliyorsun, sonra da pekala diyebiliyorsun ki galiba biz askimizi, bu istanbul trafiginde boyle buyutmusuz diye. canin sikiliyor, icine fenaliklar giriyor ama bu isin bi sonunun oldugunu bilmekte bizi boyle gamsiz yapiyor. yoksa istanbul'u ben uzaktan sevmeyi tercih ederim.

mesela esin afsar'in vefat ettigini de parmaklarimizda gercek gazete murekkebiyle ogrenebiliyorsun, sonra nasil, nerede duydugunu, esin afsar deyince aklina ne geliyor diye sohbet edip anabiliyorsun. dilin dondugunce bu sarkiyi da soyleyebiliyorsun, zaten onemli olan sey "yurekte"

ask, boyle bisey olabilir mesela

2011-11-17T11:05:00.001+01:00

yasamadigim sey kalmadi gibi ama yazamadim ben iste.

bu siiri yazdiktan sonra baslayiverdi iste hersey.

ogleden sonra cocugun ani bas donmesiyle kendimizi acilde buluverdik. ve ben bu siiri okudum cocuga, her defasinda baska turlu. bisey bulunamamasi hem sevindirdi hem de endiselendirdi ya bizi, dedik ki belki stresten.

onun bu halleri, benim neredeyse bi aydir suren hallerim, daha fazla boyle devam edemeyecegi girdi aklimiza.

persembe gunu, icimizde kacma istegiyle hizlica yaptik planlari, hocalardan izin almalar, benim pasaport islemlerim, ucak bulma telasi derken cumartesi aliverdik biletlerimizi, on gunluk istanbul icin, pazar gunu, yani bayramin birinci gunu orada olmak!

cumartesi icimiz sen, aklimiz sikintisiz, hazirlanmaya baslamistik ki cocuk banyoda dusuverdi. taksi, acil, tahliller, rontgenler derken siir bile okuyamadik, sadece goz ucuyla baktik birbirimize. gece eve geldik ya biseyi yokmus cok sukur. o dinlendi, ben hazirladim, evi, cocugu, beni. ama adimlar temkinli, yine goz ucuyla bakismalar, dil ucuyla konusmalar.

yani kisaca biz bi istanbul'a gittik geldik. canimiz, gonlumuz ne istiyorsa yapiverdik.

ne yediklerimiz ne gorduklerimiz degil de ne iyi etti beni biliyor musun.
bi dakika icinde bin tane opucuge bogulmak, dudaklarindan, burnundan. bunu bilseydim, yaralarimi iyilestirmek icin coktan gidiverirdim bu kuzunun kollarina.

oyle bisey olsun ki...

2011-11-01T14:02:00.002+01:00

Kagittan bir gemi yaptım küçücük
Ya 5 öpücük sigar içine
Ya 10 öpücük
Kız kardesim
10 öpücük batar bu gemi dedi
Sen misin
15 öpücük
Anam sakın denize atma dedi
Dogru havuza
Sen misin
Dogru denize,
Ama ıslanmasıyla batması bir oldu.

Bir gemi daha yaparım ne çıkar
Hem bu sefer öpücük yerine
Sunturlu birkaç küfür
Daha birkaç gemi yaparım
Çok sükür..

bedri rahmi eyupoglu

kasim

2011-11-01T09:18:00.003+01:00

uc aylik hedefim icin ilk adimda cuvalladim, bu ilk ayi digerlerine bolusturmek bile istemiyorum, ustumde oyle bi umutsuzluk var. bu umutsuzluk icin kendimi azcik simartayim diye en sevdigim yemek tabaklari bile bana gorunmeden yok olmuslar, halbuki hediye cekiyle alacaktim, tam bi hediye olmayacakti yani, sadece icimi sogutmak icindi, valla.

kasim geldi ya, ne olursun guzel gelsin diyorum. bu ekim gibi yapmasin, mutlu mutlu kutlayabilelim hayatimizda olup biten guzel gunlerin yildonumlerini.

benim blogun da gide gele dort senesi bitmis, hadi hayirlisi.

grandvaux, pazar

elbet konusacaz

2011-10-31T11:05:00.003+01:00

yok, yine de yazamayacagim. hepsini birden yazmak ne kadar da zor. ama yemek yemekten utandigim ulkemdeki olaylar, insanligimdan utandigim, spor salonunda bile kacamadigim cnn goruntuleri. cok sey var, hem yapilacak, hem konusacak. sadece gorunenler degil, gormediklerimizle birlikte pek bisey kalmadi sona yaklasmaya aslinda.

ya isvicre'de sokaklari temizleyen insanlardan olmayi hayal ederek gecirecem bu hayatimi ya da elimde geleni yapip vicdanimla, biseyler icin savasmanin huzuruyla.

konusalacak hersey.

sadece birazcik daha zaman lazim belki, cunku su siralar hayatimda olan seyler sadece insanliga karsi yapilan haksizlikla sinirli degil, bana pek sevdigim guzide danismanimin da ayrica attigi kaziklar var ki, su okulu bi an once bitirmek icin sirtimda bi kamci hissi veriyor.

sakinlestirici etkili sofralardan.

okuma-yazma

2011-10-21T17:14:00.001+02:00

.....
-ben cok zor ogrendim okumayi. iki kisi kalmistik sinifta.
-hoca diyo, 18. sayfayi acin okuyun, siz birbirinize bakiyosunuz saskin saskin.
-yok ya, hoca birakmiyor ki...
.....

aman uzak olsun benden.

2011-10-19T12:25:00.001+02:00

kis iyice geldi, kalkmak yatmak ne zor oldu, bacak agrilari da cabasi. anlayamadigim sey yazin hic cikmayan bu varisler neden soguk havalarda cikiyor ki, soguk havalari sevmez bunlar diye biliyorum da.

bi bacak agrilari bi de insanlar var etrafimda, garip, komik, en guzeli degisik demek.

nasil oldugumu buraya yazdiklarimdan ogrenmeye calisanlar var bi de cook yakin cevremde. degisik. bu kadar iste benim cevrem, kucucuk, sig. oyle binlerce kilometreye ulasmiyor, altmis metrekare icinde sinirli.

bi de kendini dunyanin, ulkenin en yardimseveri sanan insanlar var, o sorar, icindeki butun enerjiyi paketler gonderirsin, sen sorarsin, yardim istersin, kem kum. koklatmaz bile sana icindeki enerjiden, ama dert yanar ya, uzulen taraf, veren taraf hep benim diye, kirmak icin degil, sadece gorsun diye, usulcacik demek istiyorum, ne olur bi kendine bak diye.

bugun kendimi pek bi cemkirik gordum. hayirdir.

cocugun marifeti, eylul 2011, lutry

guzel gunler gorecegiz cocuklar

2011-10-18T17:09:00.001+02:00

isaretler gelmeye devam ediyor, anlayana degil ama bu isaretler, yapana.

hadi'ler sayikliyorum icimden. konsantre olabileyim diye, nafile gibi, ama ne heyecanimdan ne de umudumdan vazgeciyorum. fikri hayallerime sokmak bile boyle heyecanliysa gerceklestirmesi nasil olur kimbilir.

al iste yine arabesk tarafim.

ev islerini kastederek "valla iki meslegi birden yapiyoruz" diye sizlanan cocuga kocaman sevgiler, opucukler.

cannes, eylul 2011

bi haber

2011-10-14T07:41:00.000+02:00

birimizi uykusuz birakan, birimizi de hayallerden uykulara goturen bi haber iste.

eve bakisimizi degistiren, gereksiz icimizi sevince bogan bi haber. ama tek yapmamiz gereken sey aslinda yolumuza devam etmek.

ben bir kis kralicesiyim

2011-10-11T15:00:00.000+02:00

bu aralar butce acigi yasiyoruz. buralarda, ogle ve ikindi molalari demek, 30 frank demek, tabi iki kisi. butceyi en guzel toparlama secenegi de bu kismin biraz kisilmasiydi. buralarda hep boyle, butun cocuklar evden getirir, ki gariplerim genelde makarna ve patates puresi yer, okuldaki hemen hemen butun kantinlerdeki mikrodalgalarda isitirlar. mikrodalga onu ayri bi kuyruktur mesela. ama bu garipceler sayesinde de kac kere hayal kurmuslugumuz vardir, bi mercimek koftesi, bi mucver, bi kek standi acsam su okula muthis toparlariz bu butceyi diye:)

neyse iste, bu beslenme cantalari bana yariyor, buralarda taze yufka bulmak imkansiz, ayda bi gittigimiz turk marketten vakumlu paketlerden bi tane alip kenara koyuyoruz ki misafir gelince acil cikis olsun, bu da cocugun isidir, ben yapmam. bana da kis dustu iste, bu yaz kesfettim ve simdi neredeyse haftada bir yapiyorum, evde ne varsa, mantarli tavuklu, pirasali rengarenk biberli, kabakli... tarif, yasemin mutfaktadan. ama simdi digerlerine haksizlik etmeyeyim, yesil kivi, hunerli bayanlar da diger favorilerim, ilk once bunlara bakarim bisey deneyeceksem. bence deneyin siz de.

oku!

2011-10-11T10:14:00.001+02:00

cook uykum var cook, can yucel'in bi siiri geldi aklima, merakli bi cocugu anlatan, hic uykum yok diye. ah cocuk ben de oyle olabilirim, pek ala olabilirim.

cok okumam gerek cook, kitap okumam gerek, makale okumam gerek. fk'dan oyle buyuk bi cesaret aldim ki artik ben de diyebilirim hayatimda sadece bi kere ingilizce kitap bitirebildim diye. napayim iste, icime sindiramiyorum, eger o kelimenin anlamini bilmiyorsam okuyamiyorum, sozluk falan derken de hemen pes ediveriyorum iste. simdi ikinci kitabimi elimde kursun kalemle okuyorum ki bu sozlukle aramizda bi orta yol bulmak icin, aninda ogrenme takintim birazcik olsa da gecti ama hala donup illa ki bakmam, o cumleyi tekrar okumam gerekiyor. iste ondandir, bu yaz evdeki bi erkek, bi de kiz cocuk sakir sakir ingilizce kitaplar hakkinda konusurken boynumun bukuk olmasi.

bu yazin guzelligi,

benim ellerimde bunca cicek acarak beni mutlandiran, onurlandiran guzellik.

ben de hoslanmiyorum ama yine ayni seyler

2011-10-09T21:18:00.001+02:00

yapacak bisey yok, rapor ve toplanti. hisler, gidip gelmeli. uc sene bitti. dortte uc!! evin icinde sikintili turlamalar. kucuk kacislar. ama sonunda bi word dosyasi ve bikac not alinan kagitlar. cok cabuk dagilan dikkat. en populer dusunce ise, bu evin icinde bitti diye de dolasacam di mi.

yarim saat icinde cok sey yapabilirim.

sendromun sonu

2011-10-08T22:06:00.004+02:00

sendromun sonu eve cikan yollarin sonundaymis megerse. aslinda metroda bikac aglayip cocugum olursa ozel okula gondermeyecem diye diye en ust seviyelere ulasip, yediden sonra ona kadar acik olan tek markette tur atarak koltuk altlarindaki abur cuburlarla kasada bulusup ters kontakla caldigimiz arabayi kullanarak bitti.

bugunun alt konu basliklari; ayva receli, kestane kebap, kindle, seni annene sikayet edecem.

asil konu ise rapor!

cuma sendromu

2011-10-07T18:51:00.004+02:00

bizim buralarda bi de cuma sendromu vardir, cok da sik yakalanverirsin. canin, biseyler yapmak icin can atar ama iste alttaki insani yapayalniz hissettiren sebeplerden oturu tek care yine eve kos kos gitmek olur.

bunlar normal seyler, ama normal olmayan sey, bugunki kahve molasinda yasandi.
cocuk,
-cok yalniziz cok, ben boyle ev kalabalik olsun istiyorum, canim sikilsin istiyorum, evde yalniz kaldigim zamanlarda zaman hic gecmesin isteyim, bacaklarimi uzatip evde yemek olmasina ragmen ekmek arasi yiyim istiyorum.
-e, ben gideyim o zaman.
-yok oyle demedim de iste ne bileyim.
-e birilerini cagiralim bize.
-off, oyle cift cift oturmak sikiyor biraz beni. herkes esiyle bakisiyor falan, sevmiyorum.
-coluklu cocuklu birilerini cagiralim.
-hee, oldu torun torbali cagiralim hatta.
-?!
.....
boyle huysuzluklarla gecer bu konusmalar iste, bazen ben huysuzlanirim, bazen o, suyuna gidilir huysuz kisinin, ses edilmez pek.

ama sanki bu seferki bi baskaydi. acaba kalabaligi biz mi yapmaya baslasak diye icime biseyler dusuverdi iste, bi de hatirladim uc sene onceki planlarimi, ne kadar da az kalmis o planlari gerceklestirmeye diye, ya da uzatma hakkimi kullanmaya.

bizim balkon

daha dun

2011-10-07T14:54:00.000+02:00

-yaa iste oyle... hatirlamiyor musun, orada habire karar alir dururdum.
-e burada da aliyordun.
-evet, baslangicta aliyordum ama olmuyor iste.
-yahu, dun aldin yeni bi tane.

az kaldi

2011-10-07T09:36:00.000+02:00

baska herseye keyfim yerinde ama bi tek bu okul, sunum, rapor, basli basina doktora benim canimi epey sikiyormus megerse.

geldigimizden beri aklim sadece sinyal aldikca calisiyor, duruyorum, duruyorum, hicbisey dusunmeden, plansiz, hevessiz, sonra bi an geliyor, a sunu yapmaliyim diyorum, ruhsuz bi sekilde ve yavas yavas o isi yapmaya basliyorum, yapip bittigini ise baska bi sinyal gelince algilayip yeni kararlar veriyorum. halbuki pazartesine yetismesi gereken bi rapor var ama ben hic baslamadim ki. sinyal bekliyorum. ama gel gor ki sabahlari, sunu yapmaliyim bunu yapmaliyim diye gozumu aciyorum, belli ki uyukularda cikiyor onlarin acisi. sonra yine o uyku-uyusukluk modu.

hani steve jobs oldu ya, allah rahmet eylesin, heryerde o var, tabi bizim evde de. hani diyor ya biseylere inanin, biseylerin guzel olacagina, iyi olacagina. ben inancliyimdir, cok, cok da dua ederim ama farkettim de iste oyle icimi rahatlatmiyormusum, hersey guzel olacak, ne olursa olsun diye. sanki bana dayanmak, amaan nasil olsa guzel olacak iste demek gibi geliyormus sanirim. azcik oturdum, guzel olacagini dusundum, en kotusunu dusundum bi de, en kotuleriyle de karsilasmadik mi hic hayatimizda, ne oldu peki dedim. mutlu edecek bi yol, daha daha guclu bi sekilde bulunuyor hem de. azcik icimdeki o uyusukluk erimeye basladi. seviniverdim iste.

hele de dun aksam spora tek basima gidince, oyle aheste aheste yururken, kendi kendime hadi hayal kurayim dediydim, yapamayinca daha da kendimi zorlamamak icin birakmistim, ama su guzel olacagina inanma isi icimdeki sinyali surekli kilmaya basladi sanki...

ahh hangi ruh halleri icinde dolanir oldum, ama bunlarin tek sebebi, su isvicre'ye adam gibi bi alisamamam, hic niyetim de yok zaten, bi kitapciya gidip kitap karistiramamak, oradan cikan ufacik bi kivilcimin pesine takilamamak, o kursa bu seminere katilamamak, canin istediginde kebap yiyememek, baklava yiyememek, restoranlarda uzun uzun oturamamak! iste ondan galiba aklim, ya gecmiste, ya gelecekte. bi sene kaldi diye gun saymam, esyalari nasil saticagimizi dusunmem, belki de doktoranin sonunun yaklasmasindan degil de buradan gidecek olmamdandir.

teyzenin balkonu, 2011

buyuk isler pesinde

2011-10-04T20:59:00.000+02:00

icimde oyle guzel bi duygu var ki, coktandir da ugramiyordu bana. boyle askla, yasama sevinciyle, ozlemle karisik biseyler. daha yapacak ne de cok sey var gibi ama bu kadari degil iste.

ne oldu, nasil geldi ki bu icime bilinmez. okuldan kacip da zarla zorla tasidigim market alisverisinin verdigi huzuru yetmez bunlar icin, sonra sirf iki tane yiyebilmek icin yaptigim sekerparenin verdigi gurur da yetmez, ya da sadece cocuk ikindi kahvesinin yaninda kek yesin diye ayni hafta icinde ikinci kez yaptigim kek de bu hissi vermez.

iste, bilmiyorum ki. tek bildigim, icimde carpan kalbimi, boyle carpan kalbimi sarip sarmalamak, hani su dunyayi kapkaranlik gordugum zamanlar var ya, iste o zamanlarda azcik isini gorebilmek istiyorum bu hissin.

okuldan ayri ciktik diye beni ozleyen, butun simarikligi ustunde olan, cam dibi gozluklerimle surekli ne de guzel oldugumu soyleyen, sekerpare ve kek icin mutfakta yasamaya basladigini ilan eden sevi'dir belki de bunlari hissettiren.

aci biberin ph'i da 3mus.

lutry, eylul 2011

bereketli topraklar uzerinde

2011-09-26T23:13:00.000+02:00

yusuf elinde tahta cantasi, sirtinda yepyeni ceketi, basinda etiketi daha cikarilmamis kasketi, koye dogru yuruyor, yuruyor ya olum sessizligi her yer sanki.

.....
evine girmis, halinden memnun, acmis bavulunu, karton kutusundan gaz ocagini cikarmis, gosteriyor avradina, bunun odunu komuru, bu ispirto diyor, aninda suyu kaynativerir, bi de yilan sesi gibi de isligi var ki, bi gorcen.

kapi usulcacik aciliyor, pacavralar icinde, korkuluk gibi zayif kadin, yaninda ayaklari yalinayak, ustubasi yamali genc kiz dikiliveriyor. yusuf bakiyor onlara bi, hasan'in kizi bu taniyor, hani gozlerinden op diye tembihledigi, durakliyor, kalbi deli gibi carpmaya basliyor, sonra gozleri karariyor iste. kadin, korkuluk kadin, bi hisim cikiyor evden, kizin kolunu kavradigi gibi. ne bi feryat ne bi hickirik cikiyor bogazlarindan. oylecene yuruyuveriyorlar.

yolda ali'nin anasina rastliyorlar ya, hic bakmiyorlar kadinin yuzune, kadincik da anlamiyor ya ne oldugunu hizli hizli yurumeye devam ediyor yusufgillere, alisi'ni sormaya yakinlardan gelen ali'nin dilinde cokca dolasan turkuyle.

yilin sabah mahmurlari

2011-09-26T11:46:00.000+02:00

sabah sunum panigi icinde ellerim buz kesmisken ve ben annemi arayim diye tuslari cevirirken gruptan bi kiz geliverdi, ana sayfada resmin var diye. ben de, ama ben hic iyi bisey yapmadim ki dedim.

bi bakiverdim ki, klasik sabah yuruyusumuzu yapiyormusuz. ben bunu buraya koyuvereyim de, belki ilerde iyi biseyler yapma firsatim olmaz da sabah yildizlari olarak hatirlarim bugunleri en azindan.

iki haftalik gun

2011-09-25T22:55:00.000+02:00

lozan-cenevre yolu, agustos 2011

pazar bag bozumu varmis gidelim mi dediler, hadi gidelim dedik. peki cumartesi gecesi muzeler acikmis, ona da gidelim mi dediler, e hadi ona da gidelim dedik.

iste, gece 4te ancak uyuyabilmek, sabah da kahvalti sonrasi kalan programa devam etmek, bu kadar sosyallesmek agir gelmis olacak ki bunyeme, eve donus yolunda migren krizimle basbasaydim. bu hikayenin sonunda keske sadece ilacimi icip uyumus olsaydim ama yarinki sunumun hazirligi icin uyandirildim, o da yetmezmis gibi benim aklim 2 hafta sonraki rapora kayiverdi. suanki hal ise, iki hafta kafami kaldirmamaliyim, cok calismaliyim modu.

allam bi kere de ne olursun su sozumu tutabilsem.
hadi hemencecik bitireyim de sonra rahat edeyim.

neyse ben artik kitabimi okurum, sonra da iki haftalik maroton icin psikoloji hazirlamaca yaparim. belki gelemem buralara ama bi gelirsem var ya, dunyanin fotosunu koyarim.

bir zamanlar anadolu'da

2011-09-23T10:12:00.002+02:00

gecen hafta gelmisti, carsambalari degisiyor sinema programlari burada. biz de belki fazla gosterilmez, ne olur ne olmaz diye geldigimiz gibi gittik.

konusunu tabi ki bilmiyorduk, hadi kac diyalog olacak tahmin edelim diye dalga gecmiyor degildik ama her turlu sasirtti film.

pek degisik, pek ilginc, birine anlatmaya kalksan karsindaki sana dehset icinde bakar, hatta kendi duyduklarindan sen bile urperirsin ama izlettiriyor iste insana, kabul ettiriyor onlarin da hayatin bi parcasi oldugunu, cok sik konusulmasa da yasandigi.

film uzun da bi de, hem de ara yok, turkce oldugundan mi bilmem saate sadece bi kere baktim! uc gun gecti gozumde hala adamin catilar arasindan yurumesi, koydeki ruzgar, elmanin dususu, araba farlari, virajli yollar, son sahne.

senaryosunun disinda ise adama helal olsun dedirtiyor, o goruntu, o isik, o aci, en ilgisiz insanin bile bence yuregini bi hoplatir. adam gercekten aklini cok iyi kullaniyor diyorsun hatta kiyisindan kosesinden ortak biseyler bulup nasiplenmeye bile calisiyorsun iste, kendi aklinla.

ouchy, agustos 2011

icimdeki bu yangin

2011-09-22T22:23:00.001+02:00

firinda balik. kara lahana, havuc, turp salatasi. cayi da koyayim, hazir olsun. canim istemedi. baliktan sonra ne yenir ki. cikolata? bi bak bakalim mutfaga. bulmussun tahin-pekmezi. sanki biseyler eksik gibi. baligin eti yagli degilmis, tok tok ondan galiba. ahh guzelim balik, neden boyle yagsiz kaldin sen bakayim. yanaklari guzel ama. hani. caylari kim koyacak. bu sefer sen. iceri gecelim mi. yok ikincileri de burada icelim. bana kasik getirir misin. ama iceri geceriz. tamam, oyle olsun.

caniiiim. guluuuum.

cannes

2011-09-22T11:31:00.002+02:00

cannes, ufacik bi sehir. nice'e yarim saat uzaklikta ve belli ki daha parali insanlar icin ayrilmis. magazalar ona gore, evler, hoteller ona gore. nice'deki gibi sehir sahilin yaninda, sahil upuzun ve kumlu ama gel gor ki iki kucucuk yer haricinde heryer kapatilmis.

hava da kotuydu zaten, denize giremedigimiz tek yer ama kumlu sahilin tadina buldugumuz cheetos'la varinca cannes gonlumu aliverdi.

gunumuzun buyuk kismini, daha yeni olan binalarin arasinda gecirmisiz farketmeden. hos eski taraf da bizi sasirtmadi, sadece fransa'nin tipik sehirlerinin butun ozelliklerini bi kere daha hizli hizli onayladik.
pislik ve koku.

ha bi gayret

2011-09-22T10:44:00.000+02:00

azcik yerimden kalktim da bu sabah, bulasik bahanesine, aklim calismaya baslayiverdi. saglam kafa saglam vucutta bulunur sozu ne de dogru bisey, ama iste yine de o kadar kolay degil ki kostura kostura spora gitmek. hoop, umutlu ve kipir kipirdik aslinda.

iste, azcik oyle kalkinca, hele bi de gozlerindeki ayni piriltilarla sevgiliyi gorunce koridorda, bi adim atabildim. nereye, baska bi sozdeki magaraya. bizim okulun giris duvarinda yaziyor, arada arada okumak pek bi iyi geliyor pek, hele bi de bagirarak okumak, kocaman harflerle yazili diye mi ki bilemedim.

the cave you fear to enter holds the treasure you seek.

magaralar cok hayatimda bu ara. projeyi oyle bi halde birakip gitmisim ki, hangi ucundan iceri girecegimi kestiremiyorum, ve acikcasi da korkuyorum iste, onun icin bu ertelemeler.

ya edilmesi gereken ozurler, yazilmasi gereken tesekkur yazilari, ben boyle degildim diye sayikliyorum, guven'e benzemeye basladim, hay aksi diyorum bi de. tabi bi de korkuyorum, ya gonullerini alamazsam diye, sanki onun icin bi de, o cevabi almamak icin bu kadar uzatmalar.

haydi bakalim, saat 11 bile yok daha.

eylul 2011, cannes

iki cift laf

2011-09-20T16:44:00.002+02:00

iyi ediveriyor iste insani. paylasmadan artmiyor bu mutluluk denilen sey valla.

ne diyorduk iste. montpellier, nimes, marseille, nice, cannes. trenlerde okunan bi yasar kemal, bi orhan kemal.

fransa degince aklima dusen tereyagli biskuviler. sadece onlar da degil, uc tane teneke kutum.

hem de biri monte kristo kontu'nun hapisten kactigi ada. marsilya, if satosu, cocuklugum, soluksuz okudugum iki ciltlik romanim.

fotograflar da yanimda yok ki, hemen hepsini serivereyim buralara.

gozumde, gonlumde paris'ten sonraki sehir. nice. giderim ben buraya bi daha.

on gun oluvermis

2011-09-20T15:26:00.001+02:00

adamakilli planlanmamis bi tatil. sadece iki kisi olup da baska dunyalarda gecen ilk dort gun. benim aklimda acaba hic gelmesemiydim sorusu, guven'inkinde ise... bilemiyorum iste.

bes gunu montpeiller'de gecen sonrasinda kendimizi yavas yavas tatile kaptirdigimiz bi bes gun daha. ama yine de yetmis iste, banyodaki kirmizi-mavi musluklari karistirmak icin.

yapilacaklar ise belli.
butun yaz calisip yazin sonunda deniz goren psikolojiyi tekrar kisa hazirlamak.
esasli bi alisveris, esasli bi ev duzenlemece.
proje mroje.
biraz fransizca, biraz kitap.
ve olmazsa olmazi. kilo vermek, ki aldiklarini vermekle sinirli kalmamak.

canim ailem ;)

2011-09-08T18:16:00.000+02:00

daha saliya kadar, eve dondugumuzde ya kapimiz kendiliginden acilir ya da zilimiz calinirdi. karsida ise bu kiz gorunurdu.
tam iki bucuk ay surdu bu, ve sali gunu eve dondugumuzde bunlarin hicbiri olmadi. bogazimda dugumle evde dolasmak kaldi bana, bi de istahsizligimdan butun o raki sofralarinin, raclette aksamlarinin, pasta, cheesecake, kurabiye, kek, borek, tiramisu, mozaik pasta, kadayif, kunefe, kis denemelerinin sonu geldigini kabullenmek, hele hele bir daha semrayi gorene kadar krep gormek ve yapmak istemedigimi farketmek.

bakalim bi daha nerelerde bu guzel aksam sofralarini kuracaz, hangi dizileri izleyecez ;)

avrupa lomosu

2011-08-30T21:17:00.000+02:00

neselenen gunler, gulen yuzler

2011-08-29T09:54:00.000+02:00

Noah And The Whale - 5 Years Time

Oh well in five years time we could be walking round a zoo
With the sun shining down over me and you
And there’ll be love in the bodies of the elephants too
And I’ll put my hands over your eyes, but you’ll peep through

And there’ll be sun sun sun
All over our bodies
And sun sun sun
All down our necks
And sun sun sun
All over our faces
And sun sun sun

So what the heck

Cos I’ll be laughing at all your silly little jokes
And we’ll be laughing about how we used to smoke
All those stupid little cigarettes
And drink stupid wine
Cos it’s what we needed to have a good time

And it was fun fun fun
When we were drinking
It was fun fun fun
When we were drunk
And it was fun fun fun
When we were laughing
It was fun fun fun
Oh it was fun

Oh well I look at you and say
It’s the happiest that I’ve ever been
And I’ll say I no longer feel I have to be James Dean
And she’ll say
Yah well I feel all pretty happy too
And I’m always pretty happy when I’m just kicking back with you

And it’ll be
Love love love
All through our bodies
And love love love
All through our minds
And it be Love love love
All over her face
And Love love love
All over mine

Although maybe all these moments are just in my head
I’ll be thinking ‘bout them as I’m lying in bed
And all that I believe might never really come true
But in my mind I’m havin’ a pretty good time with you

Five years time
I might not know you
Five years time
We might not speak
Oh
In five years time
We might not get along
In five years time
You might just prove me wrong

Oh there’ll be love love love
Wherever you go

agustos

2011-08-28T16:34:00.002+02:00

hepsinden farkli bi ay, tamam, isteyince hepsi icin bulursun biseyler ama bu daha baska.

hicbisey yapmama ayi gibi, hadi gecsin de baslarim gibi bisey.

aslinda gunlerden pazar gibi bi ay iste. canin bisey yapmak istemez, yaz havasi vardir, zaten aylardan da yazdir, ama bi adim sonrasini da bilirsin, sonbahardir, calisma ayidir, trafigin, televizyonlarin, tiyatrolarin degisecegi bi aydir. pazar gunu gibi beklersin gecsin diye. gecince ne yapacagini bilirsin ama o buralarda dolasirken yapamamazsin iste. tezat gelir gozune yaptiklarin ve agustos, yaptiklarin ve aylardan yaz.

iste boyle, uc gun kaldi, hatta tatille beraber bi hafta de, iste pazar gununden geriye bes saat kalmasi gibi bisey.

lille, nisan 2011

ne oldu peki

2011-08-26T14:52:00.000+02:00

hic fotograf cekmedim aslinda, kitap da cok okuyamadim ki, bi yere de gitmedim gezmeye. cok da degismedim sanki.

gecen senelere nazaran biraz daha doydum ama golde yuzmeye. golde yuzmek pis bisey ama, kabullenmek lazim.

bi ara ouchy'e dadandik, marketten peynir-ekmek alip bizim kayaya cikmaya. simdilerde de balkona. evin icini gormesinler diye fellik fellik kapattigimiz panjurlari indirmez, o iki kanatli yerden tavana kadar olan kapilari acar olduk. hatta, balkon bize gecenin bi yarisi tepsilerle yikanmis sebze ve bicaklar bile tasitir oldu. buna canim ailem de yardim ediyor olabilir pekala.

ama yine de gecsin su sicaklar, istemiyorum valla, ben etek, elbise, sort giyemeyeceksem ne yapayim boyle sicagi.

bi de dun turk markete gittik, aslinda ben gitmeyecektim ama turk ozlemim depresince, biraz orada dolanmak iyi geliyor bana. oruc tutmuyorum diye, sakacik (!) laf etti bana amca, hos kendi de tutmuyor ya neyse, sakasinin agir oldugunu anlayinca elime efsane sisede uludag portakal verdi, eh hani gonlumu almadi da degil.

bu aralar frank alip basini gitti ya, ilk geldigim gunleri yasar oldum ben de. elim biseye gittiginde hemen bi turk parasi hesabi ve amaan buna bu para verilmez bakisi. yine dolabi bosaltana kadar bisey almaya gonlum elvermeyecek herhalde. benim dolap da soyle bosaliyor, her gune bi asit, bi kimyasal, damlaya damlaya buyuk ihtimal getirdigim miktar kadar geri goturebilecem.

bi de sanki yollari ozlemeye basladim artik.

fransa yollar, mayis 2011

bi rahatladiydim, yazmadim buraya diye.

2011-08-26T11:15:00.001+02:00

arada arada bu sayfayi acmak neden bilemedim aslinda, istiyor muyum istemiyor muyum emin degilim, ya da ne ki bu kalbimin carpintisi, neden korkuyorum, cekiniyorum.

neden gittiydim, bi toparlayivereyim hayatimi dedim, belki gelirim dedim, gelme istegi olduguna gore toparlama ihtimali de var ama iste bu kalp carpintisi, yazdigini begenmeme hissi.

vardir bilimde bunun adi ama ben okudugu kitabin karakterine burunen biriyim iste. aylak adamim bugunlerde, onun gibi konusuyorum, onun gibi yasiyorum. biliyorum o onlari yasarken o degil baskasi yazdi yaptiklarini ama ben hem yasamayi hem de yazmayi goze aliyorum hem de.

simdi de sira kuyucakli yusuf'da...

bi de kayboluyorum yine, "25 aralik 2002, seneye 10 yil oluyor", "uc yildir buradayiz", "sanirim, senede bi paket sehriye bitiriyoruz" sayilarinin, tahminlerinin icinde. yasimla derdim yok aslinda, ama bu yasanmisliklar, yasanacaklar.

neyse bakalim, baslayalim bi.

bugun yirmi bes temmuz. pazartesi.

2011-07-25T08:49:00.001+02:00

bu sabah pek iyi kalkamadim, sebep? cok emin degilim ki. amy winehouse'un hayata tutunamayip olmesi mi, yoksa benim gibi 27 yasinda olmasi mi, yoksa temmuz bile bitiyor diye sayiklamam mi, bilemiyorum.

cumartesi

2011-05-30T22:58:00.000+02:00

hazirlanmistik, okula gitmek ve eksikleri tamamlamak icin. bal kavanozlarindaki ici kekli pudingler ordusu da hazirdi.

lozan'da kose kapa-kaca kendimizi ilk once muzede buluverdik. sorolla ne tatli bi adammis deyip onu da kattik, favorilerimizin arasina. bi de birer tane sadece dizlerde tasinasi sanat kitabi, hem de son kitap indirimiyle. resimlere bakacaz sadece. bakip bakip uzaklara gidecez. belki dondugumuzde bizimle birlikte hayallerin bi tanesini getirebiliriz diye.

zaman

2011-05-27T12:17:00.000+02:00

o ziraat bankasina, vakif banka yatan paralarimiz bittiktan sonra sessizlestigimiz, ceplerimizde, cantalarimizdan kalan butun bozuk paralari bi buzdolabi posetine koyup yemekhaneden tek bi tepsiyle idare ettigimiz gunleri ozleyecegimi inan ki pek dusunmuyordum.

ama.

tekrar yasayinca, gozlerim dolu dolu hatirlayip ozledigimi farkettim. yine sahnede buzdolabi poseti, yine paylasilan tabaklar var. tek fark simdiki durumda sadece kuruslarin degil buyuk bozuk paralarin daha cok sozu gecmesi.

yoksa ayni, ay sonu.

utrecht

5 hafta

2011-05-26T11:06:00.000+02:00

bi hafta bitti, hic de umrumda degildi, kitap, diyet, projeler. ne olduysa haftasonu spora gitmemle oluverdi ya, bi haftayi da bitirdik-bitircez ya oyle bi tutustum ki sorma.

iyi oldu iyi, hicbisey yapmadan oturdugum yerden bile kalp atislarimi kontrol edemesem de cok iyi oldu. bak bi kilo verdim, bi de kitap bitirdim. projenin de icine girdim ya iste, haftasonu da gelirim yine de kurtaririm ben bunu.

insallah.

hadi su kapi bi acilsa, hadi benim islerim bi rastgitse.

nisan 2011, koln-dom

gune guzel baslamak icin

2011-05-24T08:38:00.001+02:00

sanslisindir bazen, yine guzel bi uyku uyumanin verdigi keyifle kalkarsin, cocugu kaldirana kadar kitap okumak bilgisayarda oyalanmaktan daha cazip gelir.

bazen daha da sanslisindir, ofise getirilmis koca sepet cilegin basinda kimse seni rahatsiz etmeden pinekleyebilirsin.

o cilekler hem icini yikar, aklar paklar, hem de yuregini, aklini.

bu da 800. yaziymis. iyiymis.

1 mayis, eve giden yollar

siradan hayatlar, siradan giysiler

2011-05-19T16:17:00.000+02:00

gormus muydunuz. yine ciktik bi yola.

analiz

2011-05-18T11:28:00.001+02:00

simdi gittik geldik ya, nasil oluyor bu ben de bilmiyorum ama biz kendimize hala gelemedik ki, ilk once gezmenin heyecani ile calisamadim, sonra on gun boyunca para kazanma derdimi unuttugum icin bu sorumlulugu kabullenmemek icin calis(a)madim, simdi de az zamanim kaldigini acik acik gormemek icin calis(a)miyorum.

ama.
en cok sevdigimiz yer leiden. ne gordunuz derseniz bilmem ki derim, bi kanal, kanalin etrafinda pazar, o kadar.

sevdigim sey guven'in cebinden cerezlik domates yemek, bi onceki gunden kalan sandviclerimize katik yapmak icin derim.

nisan 2011, leiden

neyse iste, bugun bi yaptirim koyduk ki sorma, kim daha az calisirsa haftanin geri kalan gunlerinde BUTUN ev isleri ona ait, tabi bu arada kendini de gelistirmesi gerek ki, haftasonu da ona kalmasin.

yapilan isler yakinsa, ayni duzene devam.

miskin olcer

2011-05-16T16:43:00.000+02:00

miskin haftasonu iste.
cocuk ekmek almaya gitti de, ya ben.

karadir kaslarini bitirdik, cok sukur!
hatta gunes topla benim icin'i bile bitirdik.
ama yine de favori havada bulut yok, yine goz yasimiz calinan davulu dugun mu sandin'da.

ha, bi de, olur da komsunun cocuklari telimiz koptu amca derlerse guven'e, alet cantasini getirdim bey, diyecem.

senlik,

2011-05-11T22:23:00.000+02:00

yine bizim mutfakta!

valla da yetti canima artik

2011-05-11T12:04:00.001+02:00

bu sabah yine butun hafta gibi sanki ben bi robotmusum da dugmeme basilmis gibi 5.5ta kalkiverdim, ne bi zorlanma, ne bi sizlanma. mutfak masasinda oturdum oturdum. hatta dusun dedim, dusun, cuma gunu toplantin var, bi dusun dedim. dusunemedim. gobegimi sicak tutayim diye kanepeye yattim yine de uyumadim. ve bardagi tasiran son damla ise, kendimi bos duvarlara bakip bombos seyler dusunurken bulmam oldu. sonra ne uykunun beni dinlendirdigini farkettim ne de yedigim yemegin tadina vardigimin.

iste o zaman is cigrindan bi kere daha cikti, bu gelgit duygulara bi isim buldum, bunlar ya depresyon belirtisi ya da bahar yorgunlugu belirtisi. ikisinin de ihtimali ayni seviyede bence. depresyon, zaten aklima girdiginden beri daha bi duzgun kendi hissettirir oldu, durduk yere sinirlenip gulmelerle ve hicbirsey dusunmeden saatler gecirebilme kapasitemin cok yuksek oldugunu fark etmemle. bahar yorgunlugu da bildigimiz bahar yorgunlugu iste.

sabah ilk tedavi yontemim olan saglam bi vitamin almakla basladik, hergun iciyoruz aslinda, su suda eriyenlerden, benim mideme zarari olmayanlardan. simdi ise ginseng falan filan, ne kadar beni durtecek sey varsa icinde, iste ondan. ama bugun kullanamayacaz diye hadi bi redbull alalim dedik, allam redbull kim ben kim...............

off yazmak bile istemiyorum, iyilesmek istiyorum biran once.

hadi be kaslarin kara

2011-05-10T22:31:00.000+02:00

- napalim bu aksam, sinemaya gidelim mi.
- yok ya, oyle ayri ayri takilalim.

guzelce oturup dusunecem, plan yapacam, hayallere dalacam derken illa ki muzeyyen senar lazim bana.

not edecek cok sey var.
bitirilmesi gereken cok sey var. kutuphanenin duvarindaki saat 60 gun kaldi diyordu bugun, mesela.
ahh hep bu hastalik yuzunden, tam umudumu elime aliveriyorken uzun vadeyi kesiveriyor, durduruveriyor beynimi, bazen kulak agrisi bile sokuveriyor araya, ama unutmak gerek iste, dura kalka unutmak gerek.

mesela, bi de almanya'dan tasidigim yamuk yumuk olan cikolatalarimi yiyebilirim, her ne kadar aralarinda son anda kurtarilip sargilanmis olsa da. severim seni cocuk, cook.

mis

2011-05-10T16:17:00.000+02:00

inci cicegiymis, bu guzellikler, muge ve mayis cani da deniliyormus. ben hayatimda ilk kez gordum, oyle bi kokulari var ki inanamazsiniz, bu minikler mi insanin icini bu kadar temizliyor diye. hem lille cicek pazarinda gordum ki oradan almadim, araba surunmesin diye ama son gun reims'de de gorunce bizim de bi tane olmali diye dustuk sokaklara. simdi olmek uzereler, hala cok guzel kokuyorlar, buralardan ayrilmadan once bunlarin tohumlarini/soganlarini bulmam gerek. evde senede bir kerecik agirlamak icin bile verdiginiz emege kesinlikle deger.

kus oldum sanki

2011-05-10T16:16:00.000+02:00

ogle arasi klasik sohbet konularimizdan biri olan donus planlarimizla ilgili konustuktan sonra hadi cocugun annesini arayalim dedik. aradik da ne iyi ettik, ofise dogru yururken bi hafiflemis hissettim kendimi, hissetmedim aslinda, hafifledigimi anladim, ucusan pantolon eteklerimden, daha da bi gicirdayan kirmizi bagciklilarimdan. sirittim oylece, okudu bence diye.

mutlu mutlu oldum iste. umut dolu oldum bi de.

mutfakta yasamaya da devam etmeli, yemek, pasta, borek yapip ayakta bolca zaman harcanmali.

aman kacirmayayim bu halleri.

eve giden yollar, 1 mayis 2011

unutmamak gerek

2011-05-10T11:15:00.001+02:00

hollanda'da bi de yel degirmeni var,

brugge, nisan 2011

bi de tahta ayakkabi.

haarlem, nisan 2011

iste boyle

2011-05-10T09:15:00.001+02:00

boyle sabahlara bayiliyorum, pek de erken sayilmayacak bi zamanda okula gelmisim, hoca ve bi kac gorevli haris kimse yok, hatta doktora yapanlardan kimse yok. sakin sakin. kahvemi iciyorum, muzik dinliyorum, yapilacaklari dusunuyorum ama oyle sakin ki. etrafimda aklimdaki sesleri duymami engelleyecek hic birsey yok.

gece uyumaya calisirken de cok kotu ruyalar gordum ve sabah yine onlarla birlikte kalktim. ilki, aslinda hemen yanibasimda kitap okuyan guvenle hayatimda gormedigim bi sekilde kavga ettigimizdi, kaldirdi beni kabusumdan, dalar dalmaz baska seyler, bunu hatirlamiyorum ama yine guven uyandirdi beni. sabah da kedilerle bogusarak uyandim, hayir olsun insallah.

en olmayacak zamanda hasta olduk, hani su disarsi icerlerden daha sicak oldugu zamanda, nasil atlatacaz bilmiyorum, cok ustune dusmesek belki, ama insan da keyifsiz olunca baska seylere odaklanmasi zor oluyor. su mide problemi devam etmese ne guzel olurdu benim icin, dinlendirmem gerek midemi sanirim.

icime yine panikler dogmaya basladi, nasil bitecek, bu islerin altindan kalkabilecem mi diye. ama bu duyguyu kesinlikle seviyorum, bazen oyle bos oluyor ki cunku, buna ben coktan raziyim.

nisan 2011, koln

sonunda bi hayalim daha oldu

2011-05-08T09:52:00.002+02:00

kucucukken iste, bi iyi arkadasim oldu mu, ben isterdim herseyi onunla birlikte yapayim, birlikte hasta olup yanyana yatalim diye bile. yirmi sene sonra bu hayalim de gerceklesti. cocukla gozlerimize kadar yorgan altinda kalip kikir kikir gulustuk halimiz el verdikce.

iki gundur 3 odali eve bi odaya dusurduk, butun ihtiyac gerecleri topladik, kapiyi kapatip sobayi yaktik. cuma aksami benim kolumu kipirtacak halim yoktu, neyseki cocuk geldi de, yemek yatirma faslini o yapti. ertesi sabah ben daha iyiyim, kahvalti benden, aksam yemegi yine cocuktan. boyle paslasarak ben artik ayaga kalkabilecek kadar iyiyim, hatta ev islerini ustlenebilecek kadar. cocuk hala yataklarda hala onu terletme pesindeyiz. arada iyi olup da seni nasil da iyi ettim, bana bakasin diye pis siritislari haric cok uslu. ama yine viks kokulu evi ve yanmis nane-limon caydanligini temizlemek bana dusuyor.

bi onceki fotograf tam burasi icimmis, ama ben iyi olduguma gore artik, bu cocuga gitsin

nisan 2011, scheveningen

megerse

2011-05-06T16:06:00.002+02:00

ben hastaymisim, yok uyusugum, yok yorgunum derken kendime haksizlik etmis durmusum. hasta oldugumu da anlamak icin evde yalniz kalip kapilara tutunarak yurumem gerekmis sanki. bogazlarim agrimadigi, burnum akmadigi, usumedigim, atesim olmadigi icin hic grip olma ihtimalini dusunmemistim. hani vardir ya ne yesen yuregine fayda etmez lafi, iste o vardi, bi sure bende, yuregime fayda etsin diye dunya kadar sey yerken ilk once midemi ve bagirsaklarimi bozdum, sonra halsizlik ve sonra kulak, bas agrisiyla, grip olmusum tehsisini koydum.

hala da ne yedigim biseyden zevk aliyorum ne de canim biseyler yapmak istiyor, buna etsy, strawberry ve idefix'den alisveris de dahil.

bari masa tepelerinde uyuklamaya calismaktansa gideyim ilk once markette gonlumu gezdirip canimin istedigi biseyi alayim, sonra da zibarip yatayim.

nisan 2011, brugge

cakma Keukenhof

2011-05-04T15:18:00.001+02:00

hollanda bi lale bahcesi yapmis, ustune de bi giris ucreti koymus ki sorma. e her yer de duzluk, hani cik tepeye yukardan bak o bahceye yok oyle bisey, ya (14.5*2)+6 € bayilacaz ya da lalesiz bi gezi yapacaz. ikisine de olmaz dedik. dustuk lale tarlasi pesine, en guzelini bulup saga cektik arabayi, daldik tarlaya, laleye doyduktan sonra bi baktik arabanin arkasi konvoy olmus :)

ayrica bu lale bahcesinde, boyle tarlalar yokmus, lalelerden desenler falan varmis, peh, hem yuksekten de goremiyorsun o desenleri, iki kere peh.

iste bizim tarla.

lisse tarlalari, nisan 2011

diamond museum

2011-05-04T11:51:00.001+02:00

en guzel parcasi buydu.

nisan 2011, amsterdam

birakalim boyle uzun yazilari

2011-05-04T11:41:00.001+02:00

daha guzel seyler var bahsedecek, onlara bi oncelik.

okyanus!

gittik, gorduk,

sersemledik,

ve paralandik :)

nisan 2011, scheveningen

almanya

2011-05-04T10:11:00.000+02:00

amac hollanda ve belcika oldugundan, gidis donus yollarinda yani almanya ve fransa'da cok oyalanmadik.

almanya'ya ilk gidisimizdi ve bizim icin orasi artik almanya degil, kesinlikle, orasi baska bi turkiye. bu kadar turk gormedim hicbi yerde. hotelden cikip tramvayla sehir merkezine giderken almanca duymadik, ve bu insani biraz urkutuyor, zaten gectigimiz sokaklarda, dunya kadar turk bankasi, kuyumcusu, gelinlikcisi hatta turk cafe'si yazip buzlu camlarin arkasindaki yesil ortulu masalari da gorunce yabanci bi yerde insanin kendini nasil daha daha daha yabanci hissedebildigini gorduk. koln'de buna benzerdi ama ilk gun bu duygulari kesfedince cok da takmadik.

frankfurt'a gec varinca muzeler yalan oldu ama goethe heykeli, eski sehir merkezi, kopruyu gun isiginda da gezebilecek kadar zamanimiz vardi.

boyle bi meydan,

boyle bi opera,

boyle bi de goethe heykeli,

ve tabi dunya kadar gokdelen, ve sehrin tam ortasinda.

koln'e ren nehri kiyisindan dura gide aksam vardik, daha da aksam munster'den blogda tanisip maillestigimiz bi arkadasim esiyle cikageldi. tanisma, gece gezmesi derken koln'le ilk baslangic pek guzel oldu, ama yine de eski sehir merkezinin ortasindaki bi cafede elinde mumlu bi tepsi tasiyip yuksek yuksek tepelere soyleyen bi grup gormekten de kacamadik.

daha turistik yerler gormek icin ayni yerlere gunduz gozuyle de bi tur yaptik. koln, ikinci dunya savasinda nazilerin karakol merkezi gibi onemli bi yermis, onun icin 157m uzunlugunda katedral disinda hersey yikilmis, ama onlar tekrar insa etmisler. katedralde ibadet vardi ama tepesine cikma sansimiz oldugunu gorunce pek bi sevindik ki canimiz hic de cikolata muzesi ya da nazi belgelerinin oldugu muzeleri gezmek istemiyordu, zamanimizi oylece harcadik, kapali vitrinlere de bakip hollanda'ya girmek icin yola ciktik.

birader

2011-05-04T09:07:00.001+02:00

cok uyusuk oldum, bildigin gibi degil yaa. yok biraz dinleneyim, yok aklim bosalsin dedikce de icime okula gitmesem mi bugun kurtlari bile girmeye basladi. oyle ya da boyle biseyler yapmaliyim ve yaptigimi gorup daha cok yazmaliyim. buraya yazmak bile, butun gun hic bisey yapmadim vicdan azabini yasamak yerine okul icin bisey yapmadim ama blog yazdim ya da kitap okudum demek cok daha iyi. boyle bi ic dokmesi olsun bu, fotograflari da hazir duzenlemisken, gazetelere bakmayi unutmusken.

ha bi gayret.

nisan 2011, brugge

uzun yolculuklari daha cok sevdim sanki

2011-05-03T10:01:00.001+02:00

eve giden yollardan, 1 mayis 2011

hicbiriyle de oynamadim ayrica.

bi sindirmeli

2011-05-03T09:51:00.000+02:00

gezmelerden cok yasanmisliklarin daha cok oldugu bi tatil gecti bitti, geriye dunya kadar fotograf, unutmamak icin panik oldugum bi suru ani kaldi. toparlamak lazim, boyle hafife de alinmaz, ayip. ama deftere yazmamak daha ayip, onu bi halletmeli ilk once, ondan sonra burasi, burasi belki de fotograf hikayeciklerinden olusur.

ama sanirim bi dinlenmem, durulmam, sindirmem, ne bileyim iste biraz zamanin gecmesi lazim.

bacaklarim feci agriyor, bu 10gundur gunde en az 5km yol yurumekten de olabilir ya da gunluk guneslik havadan sonra lozan'in yagmurlu olmasindan da. yani bi yorgunluk var. zaten aklim annemde, bi de cok da ufak sayilmacak bi derdimizde. dudaklarim miril miril dua pesinde. hatta bu duzenlemelerden once projeyi de azcik hayatima katmam gerekiyor. e hadi o zaman bi enerji gelsin.

belcika cilekleri. hollanda'nin topragi pek bi verimsizmis, sadece lale, patates ve cilek yetisirmis. cilegi oradan alamadim, gent'teki pazarda gorunce asagi yukari aynidir diye aldim. brugge'de kendime laf yedirtmemek icin hem tasidim hem de bitirmeye calistim. tadi kesinlikle degisikti, bi eksiydi bi de lifli bi yapisi vardi, sap kismina dogru kolay isirilmiyordu, benzemetemedim baska bi meyveye.

ellerim kapkara.

2011-05-02T11:57:00.000+02:00

yuzum de oyle.
bilgisayar ekrani cok degismis, gibi.
klavyeye ilk kez dokunuyorum, gibi.
on gunde unutabiliyormus insan ve sokak cocugu da olabiliyormus.

evi ozledim hem de cok.
ilk iki gun huzunluyduk, klasik haftasonlari gibi eve donmeyecegimi anladigimizdan.
son iki gun ise oyle cok heyecanliydik ki evde uyuyacaz diye.
on gun boyunca on ayri yerde, dokuz farkli sehirde uyanmak!

ama burasi yine ic daralmasiyla bekliyormus. hatirladikca panik ataklar gecirmemize sebep olan belli olmasini bekledigimiz bi haber. buralarda yapilacak isler. ve annemin tahlilleri, gel yanima diye telefonda aglamasi.

duzene girecek hersey iste, sadece zaman azcik yavas gidiyor, hizli gitmesini de ne kadar istiyorum emin degilim ki.

22nisan-1mayis

2011-05-02T10:18:00.001+02:00

2011-04-21T14:08:00.000+02:00

kendini tatil sanan persembe

2011-04-21T14:02:00.000+02:00

ortalik bombos, olanlarda masalarinda kulaklariyla saatlerin bitmesini bekliyorlar. ben de, ben de!!

arada tatli heyecan, arada da endiseli heyecan icinde oluyorum ya yolu bu galiba diyorum, yasanmasi gereken sey bu diyorum. tek istedigim gittigimiz sehirler bizi sevsin, bizi sevsinler ki iclerindeki en guzel insanlari bizim karsimiza cikarsinlar.

arada da nasil bi tatil ki bu boyle diye dusunuyoruz, donebilmek daha onemli sanki. ama benmi gozumde yola ciktik bi kere guzel seyler beliriyor.

bi de bu sarki da yardim ediyor iste.

ve son. strasbourg.

2011-04-20T09:14:00.001+02:00

bu yaziyi yazmaya baslamadan once fotograflarina bakiyordum, ne var ne yok diye hatirlamak icin, sonra aklim biz arabayi nereye birakmitiga takildi, sonra hatirladim ve iste oradan baslamali bu yaziya dedim.

eger yolumuz uzun degilse, boyle bi sistem gelistirdik kendimize, o gun o sehri dolasiriyoruz, aksam yatmak icin baska bi sehre gidiyoruz, ertesi gunde yeni sehirde butun gun gecirecegimiz zaman oluyor. strasbourg'a aksam karanlikta vardik yani, ertesi gun ise arabayla sehir merkezine gittik, tabi bu tomtoma gore ya, don dolas bulamadik, sonra arabayi park edelim diye ha bi gayret cabaladik, yer yok, bi de park sistemleri de farkli, buyuk bi ceza da yemek var ucunda. anlayabildigimiz kadar ucretsiz olan bi yerde buluverdik bi park alani, ama arabanin uzunlugundan sadece on santim buyulukteydi, biz acemiler arabayi oraya onbes gel-gitten sonra sokmayi basardik, 7-8 gel-gitten sonra da cikarabilirdik. ve sonucunda kendimizle sadece bu basaridan dolayi degil avrupa insaninin bile o umursamaz gorunen yuzunun altinda aslinda ellerini arkadasn baglayan gobekli turk amcalardaki gibi bi merak olabilecegini de gosterdigimiz icin gurur duyduk.

strasbourg, iyiydi, hostu, pek bi hazirliksizdik. kimse calismamis neler yapacagimizi, bi harita bularak gunu kurtardik. bi katedraline gittik, tepesine ciktik, ucuza karnimizi doyurduk diye sevindim, turk kadindan kurabiye aldik, 62 sentin, ikisine varana kadar cikardi bizden, cheetos aldik, leylekler gorduk, sehrin icindeki parka evlerini yapmis leylekler, insanlar yerde onlar havada ucuyorlardi agizlarinda cali cirpi ile. suyun gezilerde ne kadar onemli oldugunu, arabadan 1.5lt'liklerin hic azalmamasi gerektigini anladik, hepsini yazdik bi kenara.

asil buyuk harflerle yazdigimiz sey ise. BENZIN. simdiye kadar hicbi zaman bi depoyu bitirmemistik. en yakin sehre 20, isvicre sinirina 40 kilometre kala bi sessizlestik, bi caresizlestik. hele de yoldan cikip biri terkedilmis ikincisi kapi duvar benzinlikleri gorunce tir soforlerine sarildik, bize bi care bulsunlar diye. insan macarca bile ogrenirmis oyle bi durumda, onu da anladik, koyduk cebimize ama hala, eve gitme sessiz panigi. tomtomda gosterilen yerleri denemekten baska caremiz yoktu, siraya koyduk, olabilecek en benzin cimrisi sirasina. kredi kartiyla calisan bi pompa bulduk, ilk denemede. ama kartimiz calismadi, arkamizdaki anne-oguldan yardim istedik, buradan da almanca ogrenebilirdik, ama onlar kartlarini kullanmamiza izin verdiler, ustune de verdigimiz paranin ustunu de vermeye kalktiklar. yani dort super insan sayesinde evimize bi saat gecikmeli geldik.

allah iyi insanlarla karsilastirsin belki de en guzel dua.

kapaliyiz yine de

2011-04-19T13:51:00.001+02:00

okula geldigimde gazetelere bakip da enerjim dusmesin diye butun gazeteler kilit altinda, ben geldigimde coktan kapanmis oluyor, aksam da cikmama yakin aciliyorlar, o arada nelere bakarsam artik.

ama yine de bi yolunu buluyorum iste. buluyorum bi yerlerden, neler olmmus diye de icim sisiveriyor, sonra da gel calis, kolaysa. butun aklini ac ki hata yapmadan biseyler basarasin. nerdeee... dedim ki buraya yaziverirsem, hem goruruz ilerde, cunku anlasilan o ki seneler sonra senin anilarin, hatirladiklarin en dogru olan olacak, en gercek arsiv seninki olacak, e baslamali bi yerden iste. ara ara, hem arsivim dolsun, hem icindekiler dokulsun, ister kopyala-cikar, ister kendi dusuncelerim, yaz gitsin iste.

Dün gece genel seçimlerin atmosferini değiştirecek bir deprem yaşandı. YSK, aralarında Leyla Zana, Hatip Dicle, Gültan Kışanak gibi isimlerin bulunduğu 12 bağımsız adayı veto etti.

Haber duyulur duyulmaz siyasetin gündeminde tam bir deprem yaşandı. BDP yönetimi Ak Parti’yi suçladı, Ak Parti kararın YSK’ya ait olduğunu söyledi. Hukukçular konuştu, siyasiler açıklama yaptı.
Peki onlar ne diyor?
Hurriyet.com.tr sizin için gazetelerdeki köşe yazarlarına ulaştı ve görüşlerini aldı. Hiçbir ayrım gözetmeden her gazete arandı. Köşe yazarlarının görüşleri gelmeye devam ettikçe yayınlayacağız.
İşte o görüşler:
Taha Akyol – Milliyet Gazetesi
YSK'nın kararı hukuken tam olarak doğru, siyaseten tam olarak yanlıştır. Hakim başka türlü karar veremezdi ama durum çok vahim. Bir kesim diyor ki bu Kürt siyasetine karşı derin devletin bir komplosudur. Seçimi boykot etmek isteyenler de var. “Bu işin arkasında Ak Parti var” deniyor. Diğer kesim farklı bir şey söylüyor. Ak Parti'ye darbe vuran kim YSK. Bu görüşlerin ikisi de yanlış. Ağır komplo teorileridir. Gazeteci arkadaşlarımın bunları köşelerine taşımalarını üzüntüyle karşılıyorum. YSK'nın gerekçesinde de belirtiliyor, “Terör suçluları affedilse de seçilemez” deniliyor. Adli sabıka kaydı geldiyse bunu görmezden gelebilir misiniz? Genel af olsa bile milletvekili seçilemezler deniliyor, YSK'nın gerekçesi bu.
Can Ataklı – Vatan Gazetesi
YSK’nın kararı bildiğim kadarıyla kesin karar oluyor. Alınan kararlar yasalara uygun mu bilemem ama karar doğru olabilir. Ama tabi bunun siyasi boyutu var. Mahkeme bir karar verirken bunun sonuçlarını da düşünmeli. Yargı kararlarına saygılıyız diyorsak buna da saygılı olmak durumundayız. Tabiî ki bu karar eleştirilebilir. Ama bu kararı eleştirenlerin şiddet dışında her türlü girişimini meşru görüyorum.
Kanat Atkaya – Hürriyet Gazetesi
Bu karar kimin kararıdır? YSK’nın kararı gibi görünüyor ama hangi zihniyetin ürünüyse umuyorum ne yaptığını biliyordur. Ben bilmediğine eminim. Sonuçlarını kestiremiyorum ama iyi bir yere varmayacağı ortada. İnsanların temsil hakkının elinden alınması, meclis dışında bırakılması hiçbir mantıkla açıklanamaz. Bu işin içinden nasıl çıkacaklar merak ediyorum.
Ergun Babahan – Star Gazetesi
YSK barış sürecini engelliyor ve bu kararla seçim sonuçlarını dizayn etme çabasına girdi ayrıca BDP içinde ‘Seçim ertelensin ‘ ifadesini de gerçekçi bulmuyorum.
Faruk Bildirici – Hürriyet Gazetesi
YSK, bu kararının ağır siyasi sonuçları olacağını bilmek zorunda. Bu karar salt hukuki gerekçelerle açıklanamaz. Daha önce de çeşitli örneklerini gördüğümüz biçimde yeni bir gerekçe bularak YSK'nın bu kararı geri almasını temenni ederim. Aksi halde Türkiye yeni bir sürece girecek ve bu süreç daha kanlı daha çatışmalı ve hızla ayrışmaya giden bir dönem olacak.
Mehmet Ali Birand – Posta Gazetesi
YSK katı hukuki değerlendirmelerle son derece tehlikeli bir siyasi karar almıştır. Ülkeyi ateş topuna döndürecek oranda bir tehlikeyle karşı karşıyayız. İktidarı muhalefeti ve medyasıyla Türkiye BDP'ye destek olmalı ve bu duruma bir çözüm bulmalı. Aksi halde güneydoğu sokakları ateş topuna döner. Kandil dağına çıkışlar bir misli artar. Kürt sorununu çözmek istiyorsak, iyi niyetimizi göstermek istiyorsak bu fırsatı kaçırmayalım. Kaçırırsak da sonradan ağlamayalım.
Orhan Birgit – Cumhuriyet Gazetesi
Hukuksal yanı tartışılmalıdır ancak politik yanı yanlıştır. Kürt vatandaşlarının vekillerini seçme hakkı elinden alınamaz.
Yusuf Ziya Cömert – Yeni Şafak Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni
Seçim sürecini etkileyebilecek bir karar. Sevimsiz bir karar. Ben gelecekte bu partinin taleplerini siyasetle dile getireceğini umduğum için YSK’nın bu kararını mevzuata uyuyordur belki ama Türkiye’nin siyasi gerçeklerine uymayan bir karar olarak görüyorum. Burada BDP’nin de sorumsuzluğu vardır belki. Adayların durumunu tespit edip mevzuata uyup uymadığına bakmalıydı.
Elif Çakır – Star Gazetesi
YSK’nın kararı hukuk açısından doğru gibi gözükse de siyasi açıdan oldukça hatalıdır.
Türkiye’nin demokratikleşme sürecinde YSK hiçbir vicdanın kabul edemeyeceği bir kararla “Yüksek Gerilim Kurulu” gibi davranmıştır.
Verdiği bu kararla “çözümün Meclis’te” olduğunu düşünenlere “Meclis kapısının kapalı” olduğunu göstermiştir ve devletin soğuk yüzünü bir kez daha göstermiştir.
Aslında tehlike cumartesi günü geliyorum demiştir. Gürsel Tekin’in açıklamasıyla da YSK önce İlhan Cihaner’in aday olmasını sağlayıp sonrasında 12 bağımsız milletvekilini de veto etmiştir.Bu aslında bir nevi yargıda yapılan reformların YSK eliyle intikamının alınmasıdır. Çünkü faturanın Ak Partiye çıkarılacağını biliyorlardı. Oysa aynı YSK, 2002 seçimlerinde de Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ı da veto etmişti. Eski TCK’nın 312. Maddesinden mahkum olduğunu ileri sürmüş ve dönemin Yargıtay Başsavcısı Sabih Kanadoğlu da ortalara dökülüp “affa uğramış olsa bile milletvekili olamaz” diyerek demeçler vermişti.
Hatırlarsanız o süreçte Meclis çalışma yaparak gerekli düzenlemeleri yapmış ve Deniz Baykal’ın da desteğiyle Erdoğan milletvekili olabilmişti.
Şimdi de ilk akla gelen şey, demokrasiye vurulan bu darbenin önüne Meclis’in geçmesi ve hemen gerekli düzenlemeleri yaparak ya mevcut adayların girmesinin sağlanması veya BDP’ye yeni aday gösterebilme şansının verilmesini sağlamasıdır.
Ancak siyaset dediğimiz şey tam olarak bu olsa gerek. Ak Parti’den 180, CHP’den 60 vekil önümüzdeki mecliste olmayacaklar. Küskünler grubuyla Meclisin toparlanması zor görünüyor ama bugün vekillerin kapris yapma günü değildir ve hepsi Türkiye’nin önümüzdeki yıllarını kaosa sürükleyecek bu ortamı düzeltmek için çalışmalıdır.
Diğer bir çözüm YSK’nın geri adım atmasıdır ki, yasalarla bağlı olan bu kurumun geri adım atabilmesi de kolay değil. Ancak YSK’nın, Türkiye’nin seçimlerine büyük şaibe düşürecek ve gelecek yıllarını kaosa sürükleyecek bu kararını mutlaka gözden geçirmesini ve yapılacak itirazları aklıselim ile değerlendirmesini umuyorum
Aksi takdirde, YSK’ya geri adım attıracak tek gücün kamuoyu olduğunu düşünüyorum. Bütün medya birleşmeli ve gerçekten medyanın gücüyle birlikte kamuoyu baskısı oluşturulmalı. Gerekirse YSK’nın önünü tahrir meydanına çevirelim YSK geri adım atıncaya kadar. Ayrıca, hukukun arkasına sığınılarak ülkede gerginliği attıracak bir komployu BDP’nin de görmesi ve açıklamalarını bu minval üzere yapması gerektiğini hatırlatmak istiyorum.
Oral Çalışlar – Radikal Gazetesi
Tam anlamıyla siyasi suikast. Son derece hukuku demokrasi aleyhinde yorumlayan ve hatta bilinçli bir karar bile demek mümkün. 2 milletvekili ile hiçbir yeni siyasi gelişme olmadan seçim yeterliliğine uygun gören kurumun bu şekilde karar alması anlaşılamaz. Meselelerin demokrasi içerisinde çözülmesini istiyorsak bu tür kararların önüne geçilmesi gereklidir.
Cengiz Çandar – Radikal Gazetesi
YSK’nın bu kararından sonra, “yargı reformu” ve “yeni anayasa”nın ne kadar vazgeçilmez ihtiyaçlar olduğu daha da çarpıcı biçimde ortaya çıkmıştır. Aynı şekilde, yüzde 10 barajının da mutlaka kalkması zorunluluğu da. Ne yapıp edip, YSK kararının düzeltilmesi sağlanmalıdır. Aksi halde, seçim “şaibeli” duruma düşer, o seçim sonucunda oluşan parlamento, “demokrasi üzerine düşen gölge”yi asla kaldıramaz. “Türkiye 2023”, bir stratejik proje olmaktan çıkıp, “hayal” haline gelir.

Fatih Çekirge – Hürriyet Gazetesi
Bir kere şunu söylemeliyim ki, demokrasi adına çok üzgünüm. Düşüncelerinden dolayı ceza almış insanlar düşündükleri için seçilemiyorlar. Ve tabii bu da terörün ekmeğine yağ sürüyor. BDP’nin seçimlere katılmadığı bir seçim, seçim olur mu sizce? Bence sakat olur, güdük olur, acı olur, kısık olur, kıt olur, ışıksız olur. Neresinden bakarsanız bakın, bu karar büyük bir olaydır. Ve genel seçimleri birden bire başka bir atmosfere taşımıştır.

Bilal Çetin – Vatan Gazetesi
Burada ciddi bir siyasi problem var, hukuki bir problem var. Hukuki açıdan bakarsanız devlete karşı suç işlemiş olanlar aday olamazlar hukuken doğru, kural neyse onu uygulamış. Ama işin siyasi tarafına bakarsanız çok ciddi bir siyasi çıkmaza giriyor Türkiye. Görev siyaset kurumuna düşüyor. Demokrasiden bahsediyorsak yasamızdaki demokrasi açısından eksikleri anayasadan ayıklanması lazımdır. Çözümsüz bir problem olarak yer alıyor. BDP seçime giremiyor yüzde 10 barajı yüzünden. Bu baraj olmasaydı daha kolay atlatırdı. Bu sıkıntının çözümü siyaset kurumuna düşüyor.
Metehan Demir – Hürriyet Gazetesi
Asıl çılgın projeyi YSK patlattı. Maalesef biz Başbakan Tayyip Erdoğan'ın çılgın projesini tartışıp merak ederken asıl çılgın projeyi Yüksek Seçim Kurulu patlattı. Hukuken izahı mümkün olsa da gerekçeleri hukuk ekseninde izah edilebilse de siyaseten ve mantıken ortada bundan sonrası için parlak bir tablo olduğunu söylemek çok zor. BDP'nin bağımsız milletvekillerini demokratik yollarla parlamentoya gelmesi ya da gelmemesi Türkiye'de toplumun teveccühüyle olmalı. “Seçimlere giremezsiniz” deyip ifade özgürlüğünü ne söyleyeceklerini beğensek de beğenmesek de engellemek maalesef orta ve uzun vadede Türkiye'de, Kandil'de şiddet yanlılarının elini güçlendirecektir. Belki kısa vadede bugüne kadar Meclis’te birçok gerginliğe imza atan BDP’lilerin seçimlere girmeyeceğine bakıp, "Oh olsun onlara" demek kulağa hoş gelebilir. Ama unutmayalım en kabul edilemeyecek görüşler bile söylense Meclis’te kavga çıkması gepegenç çocukların bugüne kadar on binlerce evladını teröre kardeş kavgasına kurban vermiş bu milletin kanlı terörü tekrar yaşamasından çok daha iyidir. Ümidimiz tarafların sağ duyuyu devam ettirmesi çok zor da olsa yasal alt yapının sağlanarak bu isimlerin seçime girmesini sağlanmasının önünün açılmasıdır. Burada hükümetin doğu ve güneydoğuda bu kararlarla “en önemli ve tek rakibimden kurtuldum” mantığıyla bakmaması çok önemlidir. Ben Meclis Başkanı Mehmet Ali Şahin'in bugün gelişmelerle yaptığı açıklamaları bu açıdan takdire layık buluyorum. Kürt siyasetçilere normal temsil hakkı ifade özgürlüğü her ne kadar söylediklerine karşı olsak da mutlaka tanınmalı. Türkiye'nin bence en çılgın projesi başta terör sorunu olmak üzere yıllardır ayağına pranga gibi yapışan bu sorun yumağından kurtulmak olmalıdır.
Abdurrahman Dilipak – Yeni Akit Gazetesi
Olay çok karmaşık... Yasada, bundan beş sene önce Kürtçe konuştuğu için affedilse bile aday olamaz deniyor. Ama şimdi böyle bir suç yok. Kürtçe konuştuğu için aday olamıyorsa burada bir hukuksuzluk var. Suçun niteliğine bakılarak karar verilmesi lazım. Suçun niteliğini ve gerekçesini bilmediğiniz için şu anda ahkam kesmek olur. Suç olmayan bir şeyi suç gibi göstermek suretiyle, adaylıklar engelleniyorsa bu bir hukuk ayıbıdır.
İşin hukuki boyutuna kimse girmiyor. Kanuni kararın tartışılması gerekiyor. Bunu makro anlamda tartışmamız gerekir. Aynı gerekçelerle devlet memurluğunun da önü kesiliyor mesela.Seçim süreci göz önünde bulundurulduğunda ise bu durum bir ironik bir sözü akla getiriyor. Buna göre, "Bir evde kedi, papağanın tüylerini yolmuş. Ev sahibi geldiğinde 'ne eğlendik, ne eğlendik'" demişler. Bizim de çok eğleneceğimiz muhakkak.
Bu hukuk çelişkilerini düzeltme yoluna gidilmiyor ve görmezlikten geliniyor. BDP'liler de bunu önceden görmeliydi. Bu, "muz kabuğu gördüm, düşeceğim" demek gibi bir şey.
Yalçın Doğan – Hürriyet Gazetesi
2002 seçimlerinde benzer bir vetoyla karşılaşan Tayyip Erdoğan’ın sorunu Meclis’te yasa değişikliği ile çözülüyor. Erdoğan’a milletvekilliği yolu açılıyor. Demek ki, istenirse çözüm var. Her türlü yasal engeli aşarak, yasal değişikliklerle BDP’lilerin vetodan kurtarılması gerek. Bu son derece haksız ayrıca bölge huzuru açısından tehlikeli bir karar. “Yasa böyle ne yapalım” deyip olayın üstüne yatmaya kalkmak son derece yanlış. Vetolar ve bunun karşısında iktidarı ve muhalefetiyle alınacak fiili siyasi tutum Kürt sorununu ve Türkiye’nin huzurunu etkileyecek nitelikte.
Yavuz Donat – Sabah Gazetesi
YSK’nın kararı hukuken doğru fakat siyaseten yanlış. Yasa böyle diyor. YSK ne yapsın? Yasanın düzeltilmesi gerekiyor. Fakat bu da YSK'nın değil siyasetin işi. Seçime iki aydan daha az kalan bir dönemde Türk demokrasisi açısından hoş bir görüntü değil.
Sedat Ergin – Hürriyet Gazetesi
Öncelikle YSK’nın bu kararını hangi gerekçelere dayandırdığı konusunda kamuoyuna cevap verme yükümlülüğü vardır. Bunun yapılmamış olmasını topluma karşı önemli bir kusur olarak görüyorum. Kararın içeriğini çok sorunlu görüyorum. Yasal olanla demokratik meşruiyet arasında bir makasın ciddi bir şekilde açıldığı bir durumla karşı karşıyayız. Bu kararın Kürt sorununun çözümünü daha da zorlaştıracağını düşünüyorum. Seçim boykotunun bir yararı olacağını sanmıyorum. BDP’nin “Her şeye rağmen demokrasi” sloganına sarılması gerekir.
Ahmet Hakan – Hürriyet GazetesiYüzde 10 barajı çok yüksek bir baraj. Bütün sorun aslında bundan kaynaklanıyor. Bağımsız adayların ortaya çıkma gerekliliği yüzde 10 barajından kaynaklanıyor. YSK'nın kararı ise son derece problemli ve tartışmalı. Özellikle bazı adayların hakkındakiler. Onları tam olarak neye dayandırdıklarını bilmiyoruz. Ama her halükârda Türkiye'de siyasetin normalleşmesine darbe vuran bir karar. Bu kararın yansımaları önümüzdeki süreçte çok olumsuz bir şekilde ortaya çıkacak. İktidar, Kürt siyasetçilerin legal zeminde siyaset yapmalarının önünü açmalıydı. Bunun için yasal düzenlemeleri yapmalıydı.
Altemur Kılıç – Yeniçağ Gazetesi
Bu karar bölücülerin ocağına yeni bir ateş verecek. Azdıkça azacaklar. Zaten onlara tavizler vermek yanlıştı. YSK'nın kararı çok doğru. Ancak bölücülerin bunu bahane etmesine daha fazla fırsat verecek. Başbakan Tayyip Erdoğan'ın bu karardan hoşlanmadığını düşünüyorum. Bu karar konjonktürel olarak Başbakanı memnun etmeyecektir.
İsmail Küçükkaya – Akşam Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni
Ben işin hukuki boyutu bir yana siyaseten yanlış olduğu kanaatindeyim. Yaklaşan seçimlerin dengesini etkiler. Eşit şartlarda rekabetin gerçekleşmesi gerektiğine inanıyorum. YSK’nın bu kararı siyasi dengelere müdahaledir. Bölgedeki oy oranlarını da milletvekili sayılarını da etkileyecektir. Bu da çok önem verilen Haziran seçimleriyle ilgili bitmeyen tartışmaları gündemine taşıyacaktır. Eğer yapılabilirse mutlaka BDP’ye bunların yerine başka bağımsız adaylar koyma imkanı verilmelidir.
Yılmaz Özdil – Hürriyet Gazetesi
Allah sonumuzu hayır etsin……….
Erdal Sağlam – Hürriyet Gazetesi
Siyasi olarak çok önemli sonuçları olacaktır. Yeni TBMM'nin gündemi anayasa ve Kürt meselesiyken bölgenin orada temsil edilmemesi düşünülemez. Sadece bölgede değil Türkiye'de kaosa yol açabilecek bu sorunun mutlaka giderilerek seçimlere gidilmesi lazım. Zaten yüzde 10 barajı temsil imkanını sınırlamışken bir de BDP seçimlere girmezse seçimleri yapmanın hiçbir anlamını kalmaz, halkın iradesini yansıtmaz.
Muharrem Sarıkaya – Habertürk Gazetesi
YSK’nın vermiş olduğu karar hukuk çerçevesi içinde bir harekettir. Gerekçeli kararlara baktığımıza yerinde bir karardır. Bakıldığında Leyla Zana 2012 de milletvekilli seçimlerine katılabilir. 3 temmuz 2007 de mahkum olmuş ancak kendisine denetimli serbestlik hakkı tanınmış. Sonuç olarak ortada bir mahkeme kararı var. Sabahat Tuncel için 1 yıl 6 ay kesin denilirse eğer ki YSK durumu böyle kabul etmiş. 5 yıl sonrasında hak kazanması gerekiyor. YSK durumu incelemiş ve sonuçta hukuki karar vermiş. YSK’ya neden böyle karar verdin diye sormak söz konusu değil. Oluşan sonuç Siyaset kurumu’nun bugüne kadar uygulamaya koyduğu kararların sonucudur. Siyaset kurumu Siyasi partiler kanununda gerekli düzeltmeleri yapmış olsaydı bugün bunları tartışmıyor olacaktık. Hukuk çerçevesinde bir eşitlik söz konusudur. Kimsenin YSK’ya neden böyle yaptın deme hakkı yoktur. 2007’de alınmış cezalar 2012’de son bulacaktır. Söz konusu kişilere seçim yolu ancak bu şartlar altında açılacaktır. Gülten Kışanak’ın 92 tarihli cezası söz konusudur. Memnu hakların iadesi yapıldığında çok rahat milletvekili seçimlerine katılabilecektir. Ancak bu hak kendiliğinden verilen bir hak değildir. Yasa değişikliğinde Kışanak’ın ilgili mercilere başvurması gerekiyordu. Başvurmamış. Sorgulanması gereken siyaset kurumunun bizzat kendisidir.
Derya Sazak – Milliyet Gazetesi
Yüksek Seçim Kurulu’nun BDP’nin desteklediği 12 bağımsız milletvekili adayını “veto” etmesi 12 Haziran seçimlerine ağır bir müdahale niteliğindedir. Bu vetolar, 12 Eylül askeri rejimini anımsatıyor. YSK kararı, 2007 seçimlerinde Anayasa Mahkemesi’nin “367 darbesi”, Genelkurmay’ın 27 Nisan “e muhtıra”sını çağrıştıran bir müdahaledir. 12 bağımsızın yerine başka aday gösterilemez ve BDP seçimden çekilme kararı alırsa ne olacaktır? AKP Güneydoğu’da tulum çıkarırsa seçime gölge düşmeyecek mi? Ankara’da tuhaf şeyler oluyor. Seçim sabote edilmek mi isteniyor?!

Erdal Şafak – Sabah Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni
Seçimin meşruiyetine Gölge düşüren bir karar .YSK’nın bu kararları tekrar gözden geçirmesi, bir kez daha karar alma sürecine girmesi gerekir.
Serdar Turgut – Habertürk Gazetesi
Ben bu kararı çok eskiden seçilmiş olan vekillerin Meclis’ten polis tarafından alınıp götürülmesi kadar vahim olay olarak görüyorum.
Amberin Zaman – Habertürk Gazetesi
Türkiye'de ileri demokrasiden bahsedilirken sivil siyasette var olmaya çabalayan Kürt siyasetçilere "Hayır olamazsınız" denmektedir. Buradan çıkan iki netice var. Birincisi demokrasiye bir darbe daha vurulmuştur. İkincisi etnik Kürt milliyetçiliği daha da güçlendirilmiştir.
Yeni eklenenler:
Ali Sirmen - Cumhuriyet gazetesi yazarı:
Henüz bir fikir oluşmadı. Yasal konuları hukukçularla görüşüyorum. Şunu belirtmek isterim ki adamlara hem siyaset yap diyorsunuz hem de engelliyorsunuz. Sakıncalı görüyorum.
Emin Çölaşan – Sözcü Gazetesi yazarı:Kürtçü BDP'ye, ilkelerine ve savunduğu bölücülük girişimlerine kesinlikle karşıyım. Ancak YSK'nin bu son kararı Doğu ve Güney Doğu Anadolu'da tamamen AKP'nin işine yarayacaktır. Seçime kadar bölgede çok ciddi, hatta kanlı olaylar yaşanmasından endişe ederim. Nitekim, olaylar başladı bile. AKP bu olayı kendi çıkarları doğrultusunda mutlaka kullanacaktır.
Sebahattin Önkibar – Yeniçağ Gazetesi yazarı:Hukuk pusu kurmaz. Evrak eksik ise tamamlanması için süre tanınmalı. Dolayısıyla, YSK'nın bu yaptıklarını onaylamıyorum. Bu, seçimi de gölgede bırakır. Hukuk tahmin edilebilir olmalı. Dolayısıyla tasvip etmiyorum. Bu karar, Güneydoğu'da şahıslardan ziyade BDP'nin kurumsal kimliği önemli. Olumsuz bir katkı yapacağını sanmıyorum. Politizasyonu daha da artırır. Halkın BDP'ye olan ilgisini artırır. Bu AKP'nin aleyhine olur. AKP bu olayın bir yerinde kesinlikle vardır. Onun bilgisi, onayı, dahli dolaylı olarak da olsa söz konusudur.
Barçın Yinanç - Hürriyet Daily News:Burada önemli olan, alınan kararın hukuki boyutundan bağımsız olarak pek çok çevrede tepkiyle karşılanmış olmasıdır. Bu da alınan kararın kamu vicdanına ters düştüğünü gösteriyor. Alınan karar, Kürt seçmenler tarafından BDP’nin siyaset yapmasının engellenmeye çalışıldığına dair kanaati güçlendirici de bir etki yaptı. Bunun bizi sağlıklı bir seçim ortamına götürmeyeceği aşikar. Siyasi partilerin süratle biraraya gelerek, soruna çözüm üretmeleri, Türk demokrasisinin eksikliklerine karşın gerekli refleksi göstererek, olgunlaşmakta olduğunun da son derece yapıcı bir örneğini oluşturacaktır.
Ali Bayramoğlu –Yeni Şafak Gazetesi:
Çok şaşırtıcı ve çok olumsuz sonuçları olacak bir karar. Siyasi yolları Kürt politikasına tıkayan ve bu şekilde algılanacak bir karar. Yargıtay ve YSK’nın siyasi sürece doğrudan müdahalesi olarak algılıyorum. Türk siyasi hayatının kritik ve olumsuz kararlarından biridir Umarım geri dönüş olur.İsmet Berkan – Radikal Gazetesi
Recep Tayyip Erdoğan, Ak Parti’yi kurduğunda, kendisi için ‘Muhtar bile olamaz’ deniyordu. Nitekim, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı ondan genel başkanlığı bırakmasını istedi, bırakmayınca da partinin uyarılması için Anayasa Mahkemesi’ne başvurdu. Aynı sebeple Erdoğan seçime de katılamadı, milletvekili olamadı.
Ama sonra parlamento Erdoğan’ın milletvekili seçilme yeterliğini sağlayan Anayasa değişikliğini yaptı. Bugün de benzer bir durumdayız.
Düşünün 1970’lerde ‘anayasal düzeni silah zoruyla değiştirmeye kalkmak’tan yargılanıp hüküm giymiş Ertuğrul Kürkçü, onca zaman hapis yattıktan, aradan da 40 yıl geçtikten sonra bu mahkumiyeti nedeniyle milletvekili seçilme yeterliğini kaybediyor.
Oysa Kürkçü’nün silah zoruyla değiştirmeye çalışmakla suçlandığı anayasa 12 Eylül’de TSK tarafından silah zoruyla değiştirildi bile.
Kürkçü’nün hüküm giydiği ceza yasası maddeleri de artık yok ama kırk yıl önceki mahkumiyet Kürkçü’yü hala takip ediyor. El insaf. Ertuğrul Kürkçü bir örnek, geri kalan 11 kişinin durumu da farklı değil. Hatta içlerinden ikisi halen milletvekili zaten. Hem seçilme yeterlikleri yok hem de milletvekili yani. Komik bir durum.
Meclis’in hemen yeniden toplantıya çağrılması, bu kişilerin seçilme yeterliğini sağlayacak yasal anayasal değişiklikleri derhal gerçekleştirmesi lazım. Gerekirse seçim bir-iki hafta ertelenebilir bile.
Yapılabilecek bir başka şey de, adaylığı düşen bu kişilerin yerine yeni aday gösterilmesi için imkan yaratılmasıdır. Aynı şey parti listelerinden birilerinin başına gelse yedek adaylar boşluğu doldururdu ama bağımsızlarda bu olamıyor. Bunu sağlamak da bir çare olabilir; en azından BDP’li Kürt seçmenler bir temsil sorunu yaşamazlar.
Ahmet Kekeç – Star Gazetesi
YSK kararının siyasi olduğunu düşünüyorum, hukukla uzaktan yakından alakası yok. Bu karar olumsuz siyasi sonuçlar doğuracaktır. Birincisi barış konusundaki girişimlerde şahinlerin elini güçlendirecektir. Anayasa tartışmalarının meşruiyetine gölge düşürecektir. Anayasa tartışmalarını olumsuz etkileyecektir. Bunun da Türkiye’deki demokratik işleyişe zarar vereceğini düşünüyorum. Karara itirazlar var. Umarım YSK bu yanlıştan döner ve kararını düzletir.
Ece Temelkuran – Habertürk Gazetesi
Ayıptır, günahtır, zulümdür…

kintzheim'den sonra

2011-04-19T12:55:00.001+02:00

colmar'a gittik. daha sehre giriste bi afallatti bizi. ben neyle ugrasiyordum kimbilir ama guven deyiverdi, suradaki ozgurluk aniti mi diye. bi baktim, kalakaldim. paris'te oldugunu biliyordum ama boyle kucucuk bi kasaba, iste insan akli. daha da bi suru varmis fransa'da herhalde, amerika'ye hediye diye verdiklerin bin pismanlar.

tomtom sehir merkezine geldiniz diyoru, biz yoo olamaz. arabadan kurtuldugumuzda ilk gordugumuz sey, lunapark, olamaz. ben sevmem lunaparklari, bilincalti biseylerinden dolayi sanirim, su amcalarin teyzelerin hadi ama cok eglenmelisin imali laflarindan olsa, hicbi zaman sevmedim.

megerse sehir merkezine hanlarin iclerinden gidiliyormus, gercekten o karanlik ucuncu handan sonra apayri sanki alis'in harikalar diyarindaki gibiydi ortalik, rengarenk, civil civil, bambaska binalar bambaska yerler. bu ikinci afallatmasiydi colmar'in.

cok sey beklemiyorduk aslinda, heryer kapali olacak nasilsa diye, ama sansima baharin gelisini kutlama gibi biseyler vardi. (bu arada eger ben boyle ... gibi biseyler seklinde cumleler kuruyorsam, onlar kesinlikle benim hayal gucumden gelen seyler, inanmayin.) caddelerde insanlar, muzisyenler, restoranlarin sandalyeleri, pek sevdik colmar'i biz.

bi yere oturduk, kadin da baya sicakti, fransa'da guzel gecen nadir zamanlardan biri diye dusunuyorduk, onun verdigi rahatlikla da ben oralarin geleneksel yemeklerinden alayim dedim. dedigim gibi sarap da hic bi problem yok, alsace sarabi, buldugun gibi kap. soganli tart, guzel pek guzel, bi menude gorursem eger digerlerine bakmadan bunu yerim kadar guzel. sonrasi choucroute garni. choucroute, lahana tursusu demekmis, sozlukten ogreniyoruz ya, garni icin herhalde bikac cesit gelecek diye bakiyoruz. ne yazik ki su temsili resimi onume koyuveriyor kadin. o etleri yiyebilsem belki tursu da yenir ama imkani yok. gerisin geri donuyor, simdi de sira tatli da, o da bildigin peynir, buyuk parcali kimyon, bi de marul. ucuncu afallamayi da yasayiveriyoruz iste.

yapilacaklar listesinden

2011-04-19T11:27:00.001+02:00

hani bu bicir bicirlar vardi, en tatli halleriyle fotograflarini koymustum ya, iste onlari biraz daha yazayim istedim.

fransa'nin alsace bolgesinde kintzeim diye bi kasaba. bu arada da eger birazcik tatli sarap icmek isterseniz alsace derim, mesela benim icin en guzel sarap alsace saraplari.

gittigimiz yer, yikik dokuk bi satoydu, yukselik olarak cok yuksek bi yer degil ama ormanin icindeydi, benim dusuncem bi adam varmis, cok severmis boyle kuslari, onlara oralara ev yapmis, cunku o harabelere pek insan gelmezmis, sonra da cogalmislar cogalmislar boyle bi ise dondurmusler.

eger fransizcadan yanlis anlamadiysak bacaklarinda cipler varmis, eger kacarlarsa yerlerini bulabilmek icin. sonucta, insanin ici aciyor, doga birakilsalar, oyle yasalar diye ama daha mutlu olduklarini, karinlarin doyduklarini ve istedikleri zaman ciftlesip istedikleri zaman dolasbildiklerini bilerek insan biraz rahatlatiyor kendini. hele de bazen egiticilerinin sozlerini dinlemediklerinde, soyle bi iki tur da kendilerinden attiklarinda falan, daha bi keyifleniyor insan, hepsinin ayri ayri karakteri var gibiydi. bazisi uysal, bazisi asil, bazisi da sakaci, sanki iclerinden bize kiskis guluyorlarmis gibiydi. ya da diyorum ya ben oyle gormek istiyorum.

buradan gidince

2011-04-18T21:37:00.002+02:00

bence ilk ozleyecegim sey kruvasan. kesinlikle.
ama fransiz olacak kruvasan, puf puf, kat kat, biyiklarina yapisacak kirintilari, yerken hmmmm diyeceksin.
almanlarinki gibi olmayacak yani, tiknaz, ekmek gibi, kruvasanin hakkini verecek iste.

dun sunum hazirlamam gerektigi zamanlarda cok guzel kruvasan yapimi videolari izledim. kolay bisey degil. hem baya beklemeli hem de zahmetli. ama deger be. simdiye kadar bi kere beceremedigim seyleri biraktim gitti, ama bunda usta olana kadar ugrasacam. benim evime kruvasan var mi diye gelecek insanlar, ya cocuklarim yupppiii ananem kruvasan yapmis diyecekler. iste boyle. bunlari dusundum dusundum durdum. bi de metroda kruvasan posteri gormemle kapmam bir oldu. cerceveletecez biz onu, sonra cerceve aralarina benim onluklu, kruvasanlarimi yedirirkenki hallerimin fotograflarini sokusturacaz. cok guzel olacak cok.

yemiyecektim o tahin-pekmezi

2011-04-18T21:03:00.001+02:00

bugunlerde ben kiskis guluyorum, nedenini sorsalar diye bekliyorum, hele bi sorsalar hemen otecem, ama kendime de soz verdim iste kimse sormadan anlatmayacam diye. icime sikistim kaldim, dudaklarim siritik kaldim, aynen de boyle iste :))))))

madem bazi seyleri yazamiyorum, aklimin ucundan gecirebiliyorum sadece, o zaman olan seyleri yazmali, tarihli olmali, unutmamali di mi.

mesela, guven, bi tel beyaz saci oldugunu bugun ogrendi, bugunu not edelim dedi ama onu ben ilk daha once gormustum ki, varsin oyle bilsin benim cocuk.

cocuk, tam karadir kaslarin'i calmayi ogrenecekti, yine isi cikti yine isi cikti.

bi de bi cift lafim var, sozde grubun guvenliginden sorumlu kisi, benim calistigim yerin fotograflarini cekip durma, hadi cektin diyelim, millete gonderme bari, calisiyordum ben, calisiyodrum da boyle oluyordu, hadi bakalim simdi git bak bakalim, tik yok, sen pek mutlu, ben mutsuz.

ama bak eldivenler ne kadar da duzenli, tezimi bi sene sonra senden alirim.

bi guluver yuzume

2011-04-15T21:25:00.001+02:00

sesim cikmiyorsa kotuyum/ kotuysem sesim cikmiyor

bahar icinde olan gelgitleri yasiyor, bize de yasatiyor. bazen kapali gokyuzu, bazen ruzgari bol gunes. yok yok bunlar da degil. gecen haftaki toplantidan sonra gereksiz bi bosluk icindeyim. ben demistim demek bu sefer kotu, ben demistim stres bana iyi geliyor, yaptim yaptim su zamanlarda yaptim, gevsedigim anda butun konsantrasyonum ve hevesim bitecek diye. iste bunu ben demistim. kendimi biraz heveslendirmek icin hadi 22 ay kaldi diyorum, olmuyor. onu gun seklinde soyluyorum yine olmuyor.

sanki baska biseyler lazim gibi, ama dur bakalim, sanki biseyler kendiglinden kipirdiyor icimde.

spora gidemedim kac gundur, bacagima biseyler oldu, bana gore sanki damar, sinir, artik neyse parmak ucuma kadar bisey cekiliyordu gibi, guven'e gore kramp. sabaha kadar hissettim ama okul yolunda duzeliverdi nedense.

bi de yuzuk parmagim hasta oldu, benim yuzuk parmagim o degil ama iste o en zarif parmak, baz banyosu icinde epey kalmis, farketmemisim, zar zor iyi ettim kendisini. kac kat derim dokulmus gibiydim, yavruuum.

bi de dudaklarim, allam bu kimyasallardan herhalde, ve benim kendime cok onem vermememden tabi ki. ona da bugun ilac kivaminda bi ruj ile takviye yapinca biseyi kalmadi gibi.

e o zaman haziriz biz. icimdeki ses sen de uyansan artik. konussak karsilikli, cok guzel oluyordu valla.

colmar, nisan 2010

lutfen beynimi serbest birak.

2011-04-13T13:50:00.002+02:00

allam, sanki bu adamin ahi tutmus gibi sesi hic aklimdan cikmiyor, onun yerine hemen yeni biseyler koymak lazim. bu yazi da onun icin yazilmaya baslandi iste.

internetten bu festival icin bilet almaya calistik, sistem 12de acildi biz 12.30da sisteme girebildik, sozde aldik ama hala onaylama asamasinda, universiteden beri boyle heyecan yapmamistik bilgisayar basinda, ozlemisiz. bu arada da bilet kaldi mi kalmadi mi diye takip ediyordum, james blunt'in oldugu gun yirminci dakikada bitmisti, iyi ki heves etmemisim, kombin biletler yani kamplilar da bitmisti. simdi bakiyorum amy'nin oldugu gun de bitmis, bi biz kalmisiz, acaba bu katerine yuzunden mi kimse almiyor :)) zaz'in onune falan mi atlayacak acaba, oyle bisey yapsa ben hic sasirmam, zaz da sasirmaz herhalde.

allam yine dondum dolastim ona geldim yaaa... lutfen beynimi serbest birak.

baska bi fransiz, bu guzel, pek guzel, gonul rahatligiyla dinleyin lutfen.

dun hic olmamis gibi yapsak

2011-04-13T10:30:00.004+02:00

cok da bisey kaybetmeyiz, kisliklari kaldirip yazliklari cikartmam ve turkiyeye goturulmesi gereken bavullar serisinin ilkini hazirlamamin disinda. eger yeni bi evin olmussa, ilk once bosluklari doldurmakla zamanin geciyor, sasiriyorsun. sonra fazlaca dolan bosluklari bosaltmakla zamanin geciyor, yine sasiriyorsun. sonra doldurdugun bosluklarin artik eskidigini ve degistirmen gerektigini goruyorsun, sasiriyorsun. iki sene sonra artik ben de bu dongunun icine tamamiyle girmis bi ev kadiniyim. hayirli ugurlu olsun.

aslinda yukarida yazdiklarim bu yazinin icinde olmamaliydi ama lutfen birbirine baglamadan bu videoyu izleyin, gerci izlerken beyninizin saskinliktan acilmis gozlerinizden ve agzinizdan tamamiyle ucup gidecegine eminim.

bu da unlu fransiz sarkicilarindanmis, eger olur da konsere bilet bulabilirsek zaz'dan sonra/once bunu da dinlemek zorunda kalacaz. ama ondan once bi fransiz bulup sebebini sormali, neden seviyorsunuz bunu diye. siz de bu arada benim yerime de ajdar'i opup basiniza koyun lutfen. sozlerini de anlamaya calismasaniz soku bi gun icinde atlatabilirsiniz. iyi seyirler :D

katerine-la banane

mutluyum, mutlusun.

2011-04-11T22:16:00.002+02:00

spora yine yeniden dedim bugun. oraya gidene kadar en az bi saat oyalanmam kacinilmaz, yediden once dukkanlarin onunden nadiren gectigimden, gecmekle kalamiyorum, illa ki giriyorum iceri. bugunku biraz moral bozuklugu yaratti bende.
bir. bikiniler cikmis, cok guzeller var, ama param yok.
iki. iki cift ayakkabi begendim ama numarasi yok, olsa da param yok.
kucucuk bi indirim kismi vardi, oradan bi gomlek kaptim, cebimdeki bozukluklarla odeyince daha da moralim bozuldu.

spora girdim, sac tokasi unuttugumu farkettim, pirasa saclarimi, ordum olmadi, dugum attim olmadi, birlikte kostuk iste, bi de farkettim ki ipod'umu da unutmusum.

ama bunlarin hepsini soyleyebilecegim bi kiz taniyordum ben, kosarken ara ara mesaj yazdim ona, onun mesajlari gelene kadar hedefler koydum kendime, tipki sarkilar bitene koydugum gibi, kendi kendime oyunlar oynadim, biraz moralim duzeldi. bi de ogle tatilerinde yemedigim yemeklerin paralarini da biriktirince alisveris isini de hallettim ya, benden daha da mutlusu yoktu iste. bi de kosarken dua ettim, cok kolay bisey degi.

yataga ivirimi zivirimi tasirken aldigim gomlegi de sevmeye getirmistim ama yakalandim iste.

iki sey

2011-04-11T12:08:00.001+02:00

bugun sabahtan klasik grup toplantilarimizdan biri vardi, iki kisi genel olarak neler yaptigini herkese anlatiyor. bi de subgruplarimiz var, o toplantilarda ise sadece dertlerimizi, en son neler yaptigimizi anlatiyoruz.

bi kiz sunuma basladi, pek sevilmeyen bi kiz, neden onu da bilmiyorum aslinda, biraz kaba ama o kadar yalniz birakilacak ya da dislanacak biri degil bence. kiz, gereksiz esprileriyle, sunumuna basladi. bi hoca bi de benim odamdaki cok bilmis hollandali butun kotu niyetlerini kullanarak sorularini sormaya basladilar, aslinda hoca icin kotu niyetli diyemiyorum, belki de ne yaptigini, ne kadar bildigini ogrenmeye calisiyor. ama bu hollandali cocuga ne oluyor ki, orada ona gecirmemek icin zor tuttum kendimi. sinirimden burnumdan dumanlar cikiyordu en son, biraktim, hayallere daldim, gittim. uyandigimda hoca biseylere kizmis, diger kisi anlatsin diyordu, sonra ondan da vazgecti, haftaya yapalim dedi, cikti gitti. tabi sonlara dogru hollandali susmustu, ortaligi gerdiginin basarisini kutluyordu belki de.

boyle insanlara karsi nasil davranmali ogrenmek gerekiyor, iste benim de basima geldiydi bu yeterlilikte, biraz oradan biraz da gozumun onunde olan seylerden, repliklerle birlikte bi senaryo yazip beynimi biyerlerinde saklamam gerek.

diger sey ise.

sizin, hep ama hep olumsuz tarafindan bakan, siz ne derseniz tersini soyleyen arkadasiniz oldu mu. benim ne yazik ki var bi tane, aslinda senede bir-iki kez gorusuyoruz ama biliyorsun iste onun oyle biri oldugunu. bi tatil plani yapiyorduk, kizlar toplansin, iste biri belcika'dan, biri almanya'dan bi de ben, bi hafta deniz kenarinda yatalim diye. ama benim icime dusuverdi, ben bu almanya'dan gelecek kizla nasil bi hafta gecirecem diye. bi kere benim hayatim istisnasiz her yonden onunkinden iyi, o oyle gormek istiyor ve oyle goruyor, baska bi secenegim yok, agzimi acmama izin yok. bu kac kilo oldugumdan basla evli olmama, cok para kazanmamdan basla cok gezmeme kadar boyle. hadi buna alistim diyelim, ama soyledigim herseyin olumsuzunu bulup itiraza kalkismasi. en son gent'te gorustugumuzde artik olay sinir bozuklugundan cikmisti, ben kendi kendime guluyordum, ve sirf buna inat 5 dakika once soyledigi seyi ben soyledim ve baktim ki ona da karsi cikiyor!! tadaaa... simdi benim bu kizla bi haftalik tatile gidebilmek icin aklimi yemis olmam gerekiyor di mi. kimse kusura bakmasin valla, satis diyorsaniz satisin en guzelini yapiyor olacagim bu tatile gitmeyerek.

ouchy, nisan 2011

son uc gun kala

2011-04-11T09:03:00.001+02:00

buralarda, aslinda nyon'da, yazin bi muzik festivali oluyor, pek meshur, genelde insanlar islerinden izin alip kamp falan kuruyorlar, baya iyi isimler oluyor, ayri bi havasi var iste. cully jazz'dan daha buyuk ama montreux jazz gibi bisey sanki, biz ona da gitmedigimizden kiyaslayamiyoruz.

carsamba gunu bilet satislari basliyor, ve bildigim kadariyla ilk gunden hepsi bitiyor. ister gunluk ister 6 gunluk aliyorsun, meydana girdin mi hepsi senindir. bakalim biz de yerimizi alabilecek miyiz bu sene.

festivalin ilk gununu sectik, cunku ZAZ ve JACK JOHNSON var, onun icin iste kusana kadar zaz dinlemek, sozlerini print etmek falan. keske medi (bknz asagilar) ya da yodelice de olsaydi (bu da yeni fransizlardan)

zaten klipler ben fransizim diye bagriyor bence.

son dakka enerjisi

2011-04-10T21:50:00.001+02:00

zaman gectikce daha da iyi ogreniyoruz birlikte yasamayi, bazi zamanlar birbirimize dokunmamamiz gerektigini, rahat birakmamaiz gerektigini. herseyi o kadar icice yapiyoruz ki, iste biliyorsunuz, eskisinden daha daha dipdibeyiz. okula elele tutusup giden iki cocuk. eve gelince de ayni sey. onun icin bazen en zor gecen zamanlar haftasonlari oluyor, hele de elle tutulur bi plan yoksa. super anlasan bi cift de degiliz ki zaten, kavgamiz tartismamiz pek eksik olmaz. ama diyorum ya kendimizle gurur duymaya basliyorum artik.

7.5ta kalkan ben, saat bire kadar uyuyan cocuga dokunmuyor mesela, ogle uykusuna yatan bana cocuk dokunuyor ama nasil oluyor da bu sefer tartismasiz geciveriyor. o film izliyor, yalniz. ben kitap okuyarak uyukluyorum. sonrasi aksam yemegine lutry'e birlikte gitmek. zor oldu bunlari ogrenmek, cok zor. ama oldu sanki.

simdi cocuk, borek yapiyor, kofte gibi bu da onun isi :) ilk geldigi zaman borek hamuru yapmaya kalkisan ilk kisi o oldugu icin onun ustune kaldi. ben de listeler pesindeyim iste, guzel bi hafta olsun diye ugrasmalar.

biraz sikilassam fena olmayacak bi de, bu panik atak zamanlarinda cok bosladim, hergun spor, sabah aksam mekik, bi de cikolatayi bitirirsem bu is tamamdir bence.

bugun lozan'da.

tembel haftasonu

2011-04-10T17:24:00.002+02:00

cuma aksamdan yikadik balkonu, bu sene ilk kez yikandigindan bacalari sivali pantalonlar ve kova kova sular.
burada balkonlarda lamba yok, kimseninkinde yok, ve biseyler yakmaya calisani da gormedim simdiye kadar. ustelik goruntuye onem verdiklerinden dolayi da apartmanlarin orasina burasina uydu, anten koymak da yasak. icimizden bi barbeku yapmak geliyor, goruyoruz balkonlarda ama emin de olamiyoruz, goruntuden bu kadar rahatsiz oluyorlarsa kokudan da olurlar belki diye.

iste boyle, dun tembeldi bugun ondan da tembel. bugun disari da cikmiyoruz ama balkon etrafinda herkes kendi halinde, bi sekilde temiz havanin, harika manzarinin tadina variyoruz.

kelimeler birbirine karismis, cumleler, fikirler yumak yumak. biraz rahatladim diye sanki, biraz da onumde yapilacaklar islerle ilgili bi sis var diye. her ne kadar pazar gunu bile 7.5ta kalksam da ogle uykusu uyusam da bu uyusukluk hali gecmeyecek herhalde. ustumden atmak icin kahvemi de ictim ama olmadi, aklimda bikac sey daha var bakalim, onlari da deneyim belki, bi enerji geliverir belli mi olur.

bu garip gurup bi yazi olsun, bu da boyle.

dun bizim balkondan lozan.

siz cukurova'nin bereketini biliyor musunuz.

2011-04-08T14:47:00.002+02:00

bugdaylar insan boyunu gecermis, oyle gur olurmus ki agir basaklardan yere degermis ekinler. kavunlar ise oyle sari, oyle iri, oyle agir, balli bi koku yayarlarmis ki, kavun tarlalarin cok uzagindan gecenler bile bu bayiltici kokuyu iclerine cekmek icin daha cok nefes alip verirlermis. iri iri karincalar, agir buday tanelerini sira yapip guclukle ama yine de bikacini birden tasirlarmis. bocekler binbir renkli parlaklikta olurmus, iri iri, sert kabuklu. orumcek aglari bile sineklerden gorunmez olurmus, besili orumcekler, koselerine cekilirler, bu bereketli sofralarinin tadini cikarmak icin sindirim uykularinda yatarlarmis. bazen aglar, o kadar agirlasirmis ki, ortalari cokup parcalanirmis ama aglari bereketten, agirliktan parcalanan orumcekler hemen canla basla tekrar orerlermis. petekleri ise dallar tasiyazmis, yuzlerce petekli dal topraga sarkar, yatarlarmis.

boyleymis iste benim guzelim memleketim.

kintzheim, nisan 2011

ne buldum

2011-04-08T10:13:00.002+02:00

kimmis bu adam dersek buraya tik tik.

Lyrics to Lap Dance :

Toi mon amour, mon immense, mon battement de coeur
Dis-moi quand tu danses, dis-moi quand tu danses
Toi mon amour, mon insolence, mon jeu de tambour
Dis à quoi tu penses, dis à quoi tu penses ?

Mais quelle violence de faire ce tour là nuit le jour
Tu danses et chantes et toi tu cours
C’est un scandale

Dis quand tu danses, à quoi tu penses ?
Dis quand tu danses, à quoi tu penses ?

Attends mon amour, mon désir, ma goutte d’absinthe
Paroles trouvées sur La Tourte
J’ai oublié de te dire, j’ai oublié de te dire
Attends mon amour, mon sourire, je sais que tu n’es pas une sainte
Mais l’Enfer transpire et le Paradis, je connais pas
Mais quelle insolence de faire le tour de mon pourtour
Quand d’autres payent un Lap Dance, assassinant le suspense

Dis quand tu danses, à quoi tu penses ?
Dis quand tu danses, à quoi tu penses ?
Dis quand tu danses, est-ce que tu penses à moi ?

google translate de az cok isimizi gorur.