Sunday, October 15, 2017

arbeitslos

doktorayi bitireli 4 seneyi gecti. is aramaya hic firsatim ve tabi ki de hevesim olmadi, bu ocak ayina kadar. iste yeni yil yeni kararlar derken, bi aksam oturdum, bi seferde on-oniki yere basvuruverdim, neredeyse hepsi geri dondu ve reddetti. hadi dedim, cv'yi update etmedim, cover letter'i salladim. sonra biraz duzenledim, daha ciddiye aldim.

tabi bu kadar kolay olumsuz yanit alinca da beni bi dusunce almadi degil. meger is basvurusu yapmadigim icin ben kendi dunyamda yasiyormusum, meger ne cetinmis bu ise girme sureci.

biraz daha ciddiye aldim ama yine de ayda bir ya da iki ayda bir, tek oturusta on-oniki yere basvurdum. gece gunduz dusunmedim yani. hos bi ara dusunur gibi oldum, dunyam karardi resmen, bildigin kustum herkese.

simdiye kadar toplam "yetmis"i buldu basvurdugum yer sayisi. bi tane bile gorusmeye cagiran cikmadi. kimi "ohoo 70 ne ki, yuz yere basvurunca umutsuzluk ancak baslamali" diyor, kimi "en az 300 basvuru lazim diyor".

kime inanayim bilmiyorum ama ogrendigim tek sey, bu carka girmek kolay olmayacak. bunun kadin-erkek ayrimi var, cocuklu-cocuksuz ayrimi var, genc-yasli, tecrubeli-tecrubesiz, ve son olarak ama en onemlisi olarak elindeki kimlik, nerelisin, burada kalicigin ne kadar garanti...

kisacasi, ich bin doktorandin aber ich bin arbeitslos.


1 pitircik:

Derya said...

Görkemcim umutsuzluğa kapılma sakın, basvurularına devam et, kendine bunu çok stres yapma eminim seninde biryerlerde bir kısmetin var, sadece biraz daha kovalaman gerekiyor, dilerim çok uzun sürmeden bir iş bulursun. Minik fıstığı öperim ;)

 
design by suckmylolly.com