Friday, November 11, 2016

yasasin okulumuz!

her okula giden cocuk gibi elbette ki deniz de hastalanacakti, soguk alginligi olursa halsiz kuzuyu bol bol dinlendirip sukredecektik, bulasici olursa da kara kara bu keyfi yerinde olan kuzuyu nasil eglendirecegimizi dusunup sukredecektik. iste bu ikincisi geldi basimiza bu sene ilk olarak. bu sabah uykudan sismis, yemekten yanaklari kocaman olmus, anneye doymus bi kiz gonderdim okula.

butun hastaliklari boyle gecsin, daha beterlerini gormeyelim. 
ama bu dort gunun sonunda, bi ev kusu olmama ragmen ativerdim kendimi yollara, yagmur yagiyormus, hava buz gibiymis hic bakmadim. bu yaptigim sey benim kendi dunyamda buyuk bi olay diye yaziyorum, yoksa ne var ki canim.
benim icin cok seyi var ki canim!



Friday, November 4, 2016

schoggi tram

her pazartesi kizimla, kahve gunumuz. hazir buralar noel icin senlenmeye baslamisken ve etkinlikler alip basini gidiyorken ben de kostur kostur en iyi arkadasimla birlikte gidelim diye aliverdim biletleri. etkinlikler cok, ama cok iyi takip etmek muhim. hem sureler kisa, hem de kontejyanlar az. mesela bu schoggi tram. zurih'te yuz seneden fazla olan bi pastanenin duzenledigi kucuk bi gezi. yarim saat suruyor, zurih'in merkezinde bi daire yapiyor ve o sirada da kucuk bi kek, 3-4 tane kendi yapim cikolatalarindan ve bi fincan da sicak cikolata servis ediyorlar. cok keyifli, hele yanimdaki deniz kizla... yine gidelim dedi ama yok, bilet yok. arada bir havali pastanelere goturup avutmaktan baska bi care yok.

ayrica her ne kadar bayilsa da sicak cikolatasini sogutamadigimiz icin icemedi ama onunla yanyana oturup teddy bear'li cataliyla kek yemek bile unutulmayacak anilar depomda.



kasim 2016, zurich

yoo yooo

bu degildi tabi ki, yazmalara baslamak. ama bahaneler aynisi. neden zaman denilen sey, hafta hafta ilerliyor acaba. ve neden benim beynim arada bir siliveriyor ki yasananlari.
neyse psikologcugum geldi de biraz toparlama vakti. valla bu psikologla sefkati icin konusuyorum, baska kimselerden cok gordugum yok da.

gecen hafta hele super gectiydi, sporun yeri nasil da bambaska. senin nefes alip vermen yetmiyor ki iste yasamak icin. beyninin de nefes almasi gerekiyor, o abudik gubidik dusuncelerin aralanmasi gerekiyor di mi. sonra kaninin dolastigini hissetmen gerekiyor, miden bos olunca da midenin oldugunu farkediyorsun, mis. kisacasi aclik ve spor herseyin oldugu gibi bu psikolojinin de en onemli caresi. bunlarin ustune baska hicbi sey tanimam. ha, tamam belki biraz naz yapacagin birileri de iyi olurdu ama onlar sana bagli degil, onun icin ana maddelere bakalim biz.

ama carsambalari guzel, hele de konusacak birim varsa, guzel geliyor. guzel gelecek. 

 
design by suckmylolly.com