Wednesday, October 12, 2016

ozlemisim. gercekten.

cook uzun zaman oldugunu tahmin ediyordum da bi seneden fazla oldugunu hic dusunmemistim. yazmaya her zamankinden cok ihtiyacim var, yazmamamin nedeni ise cok basit, tembellik.
bir de tabi enerjimi verdigim diger sacma seyler.
yeni bir blog mu dedim ama yapamadim, yapamam da sanirim. aslinda, buradaki gorkem'le de oyle farkliyim ki, kimbilir, belki iyi geliriz birbirimize.

soyle bir baktim da, nasil da buyuyor insan, nasil da pisiyor. bunu bugunlerde hersey de gorur oldum, ve kendimi daha onceden gorseydim, fark etseydim demekten geri alamiyorum ve enerjimi yine somuruyorum.

var ama icimde biseyler, tek yapmam gereken bu icimdeki seyler'in usutune cok dusmeden, onu bi nevi cok da simartmadan, hep varmis gibi davranip onume, yine onume bakmak.

hadi bakalim.


2 pitircik:

Pinky said...

sen yeniden kapıları açınca, nasıl mutlu oldum yazdığını görünce. başlıktaki çiçeklere bile özlemle bakıyorum şu an. çok özlemişim yazmanı canimu

görkem said...

ben de cok ozledim, seni, bizi, birlikte yazmalarimizi, sabahlari ilk is buraya bakmalari, icimizi dokmeleri, birbirimize omuz olmayi, farketmeden isik olmayi. yazalim yine canimum.

 
design by suckmylolly.com