Saturday, May 16, 2009

hani dedim ya..

Hani beni cok uzduler dedim ya iste onu anlatayim size istedim, hem benim sokum gecti, hem de bikac kisiye anlatinca kulagimla da duymus oldum basima gelenleri, onun sokunu da atlattim. Benim hep oyle oluyor, eger kotu bisey olmussa, haksizliga ugramissam, soktaysam, ilk kisiye anlatmam o kadar uzun suruyor ki, cunku toparlayamiyorum, tekrar yasiyormuscasina, dururum, dusunurum, sonra devam ederim, zaten karmancorman anlatirim.. umarim size daha duzgun anlatabilecegim.

Aslinda niyetim, olayi en ince ayrintisina kadar anlatmak degil, sadece simdi olayla ilgili dusunup de guldugum benim safliklarimi anlatayim diyorum. -bak yine dolandirir oldum, cikaramadim-

ofiste uc kisiyiz, ve benim hem alt katta, hem ust katta lab.im var, aslinda lab.larim var. heryerde de biraz biraz calisiyorum. Iste o gun de ofisteki kiz arkadasim geldi, yardima ihtiyacim var falan dedi, ben de hemen apar topar kalktim -iste burada aci aci gulumsuyorum simdi- gozlugumu de aldim, lab.a gidiyoruz ya -icler acisi- biseyler kaldiracagiz herhalde diyorum -daha da acinasi- Niyeti bambaskaymis, oydu buydu suydu, icinde ne kadar birikmis stres, ofke, kizginlik varsa bi anda bana bosaltti, ben ne nedeni anladim, ne kendimi toparlayabildim. Oyle kalakaldim, gozluk elimde, lab.in icinde yok oldum, yok oldum. Neyse, aklim basima biraz geldi de bi kac laf etmeye calistim, iste o sirada anladim ki, onun niyeti konusmak degil, yardim degil, o kesinlikle baska insanlarin suanda kendisine yasattigi butun kotu seyleri bana atmak istiyor, orada da bitti benim icin hersey.

ne kadar kacarsan o kadar basina gelirmis iste, su okula geldigimde hayallerim vardi, yok bi suru arkadasim olacak, yok hersey cok guzel olacak, sonra zamanla anladim ki, kimsenin kimseye tahammulu yok, kimse karsisinndaki dinlemek niyetinde degil, g.im de geldi sonrasinda zaten ben de kararimi verdim, gorebildigim kadar sey gorecem, ogrenebildigim kadar sey ogrenecem ve donecem. sonra diger olaylari gordukce kacistim, ama buldu yine de beni. Bundan sonrasinda ise nasil davranacagimi daha bi iyi biliyorum.

iste boyle, paylastikca ufalsin, paylastikca unutayim dedim, gulunecek hala gelsin sonunda, gulelim, onun 30 yasinda hala biseyler ogrenememis olmasina uzulelim.. yazik diyelim..



resmi koyduktan sonra da aklima geldi, sanirim bana gulmemiz, yazik dememiz gerekiyor cunku ben, baharda onun masasina agactan cicek koparip koyan ne saf salagim boyle.

3 pitircik:

Bellek Kutusu said...

Ah ah, bu Kutu da cehenneme giden yol üzerindeki iyiniyet taşları üzerinde sek sek sekerken, kafasını gözünü defalarca yarmış, sonra da ilk kez Amerika'yı keşfetmiş Colombo edasıyla "Nasıl ya?" demiştir. O yüzden, kuyruğu dik tutalım, işimize bakalım, canımıza sıkanlara da nanik yapalım!

gorkem said...

ne guzel anlatmissin, iste ben de tam kucuk bi Kolombiziyim.. tek istedigim kendimle ugrasma moduna girmemek, digerleri unutuluyor ama kendini yiprattigin daha zor unutuluyor..
sakin sakin..
sen boylesin..

AYNUR said...

merhaba, bugün blogunuzla tanıştım :) benim için de işin kötü yanı:" diğerleri unutuluyor ama kendini yıprattığın daha zor unutuluyor.."
sevgiler,

 
design by suckmylolly.com