Saturday, November 3, 2007

semos, kardesim, kuzum, kizim

Sinav cikisinda semos'la cevahir'de bulustuk, karnimizi tika basa doyurup, doya doya konustuk, sarildik, hayatimizi degistiren sonuca bagli olarak hayaller kurduk yuzumuzde buyuk bir tebessumle. Yine gunde kac magaza yapabiliyoruz kapasitemizi saptamaya calistik ama bu sefer erken pes edip birer kahveden sonra herkes evlerine dagildi.
Buyudu benim koalam, kuzum, semosum, ne de guzel olduk boyle.
Ellerimiz bos ayrilinca, ben hissettim ikimizde de biseyler alamamanin eksikligi var diye, eve giderken ben bufeden 'milliyet sanat' aldim, Lars Von Trier'in filmini veriyordu, daha sevindim. semos'a da yarin bakacam artik biseyler

kimya mi?? iyi ki...

Seneye nerede yasayacagimi belirleyecek sinavlarin ilkini bugun atlattim. Gre Subject Chemistry. 1 haftadir calisiyorum, geceli gunduzlu diyemeyecegim son gun haric, ama yine de iyi calistim. Bunu neden yaziyorum, cunku eski defterlere bakarken, hizli hizli calisirken kimya sevdigimi, calismaktan, ogrenmekten zevk aldigimi bir kez daha gordum, yaptigim bu iyi secimle gurur duydum (bu arada kendi tuttugum defterlere hayran kaldigimi soylemeden gecemeyecegim:)
Sinav ise cok parlak degildi acikcasi, 18 yasinda OSS'ye hazirlanan bir kiz olmadigimi farkettim. Zamani zor yetistirdim, 3 saatlik sinavda arada canim cok sikildi, oyalandim, yani kisaca sinav sirasinda sinavi ciddiye almadigim zamanlar oldu. Hele de ciktiktan sonra birkac hatami da gorunce iyi bir sey beklememeye kendimi hazirladim. Hic bir okulun 'requirements' kisimda yok bu sinav sonucu mesela, kendimi boyle avuturak onume bakiyorum.
Simdi sira ayin 8 ve 17sinde, onlardan sonra biraz daha kolaylasiyor hayat, biraz daha renkleniyor, okul secerken, hayal kurarken. tabi bunlar olmazsa olmazlar, pisman olmamak icin iyi calismali, calisiriz, yapariz. Haydi o zaman...

Thursday, November 1, 2007

Inanamiyorumm !!

Inanamiyorum, nasil, nerden aklima geldi bilmiyorum, o sayfaya nasil girdim, ne amacla hic bilmiyorum, kesinlikle bir durtu bu. Ama listenin aciklanmasina G harfine nasil geldigimi cok iyi hatirliyorum bunlar o kadar net gozumun onunde ki, uzun bile geldi bana o sonucu gormek, iste o an!! kabul olmus... kabul olmus... Insanin gercekten icindeki sevinci dokemedigi zamanlar oluyormus, sadece cok cok tesekkur ediyorum, bu duyguyu o kadar ozlemisim ki... (Inanamiyorum bunun gerceklestigine inanamiyorum :)
O ilk sok buna benzerdi sanirim, ama boyle bir ani tekrar yasamak icin neler vermezdim, oyle bir andi iste (surekli o ani anlatamadigimi dusunuyorum, neden ki, zaten kabul etmistim kelimelere dokulemeyecek bisey oldugunu, neyse...) Kudurmak uzereydim, haberin sahibini ariyorum ama yok ulasamiyorum, Semos'u ariyorum o da yok, cildirmam elde degildi, sonunda dayanamadim, Mine'ye kostum, oyle yarim yamalak anlattim, opustuk, sarildik, gozlerim bile doldu sevincten. Biraz durulduktan sonra Cimen'e ulastirdim bu haberi onun da ici mutlu olsun, yuzu gulsun diye, bagristik cagristik, telefonda yapabilecegimiz kutlama sekillerini yaptik :)
Ve esas oglan'a ulastim, ciglik ciglik ustune, ne dusunecegimizi bile bilemedik, nasil yani, butun planlari simdi bastan mi yapacaz, hayallerimizi daha da mi guzel kuracaz... Hadi baslayalim, yeni hayaller kurmaya, en sevdigim kisim da bu zaten :)

Kasim

Pencerem acik, kuslarin seslerini daha net duyayim diye, perdelerimi de actim sonuna kadar kocaman camdan agacimin dalgalanmasini seyredeyim diye. Mine seslendi birden "Bugun 1 Kasim, yeni ayin kutlu olsun, guzel olsun" diye. Ben de katildim kuslara Kasim benim ayim, hersey daha guzel olacak dedim, umut doldu icime ve dedim ki bugun baslamak icin guzel bir gun...

 
design by suckmylolly.com